Rascha Peper - Verfhuid

Gloednieuwe novelle van schrijfster Rascha Peper. Op de heen en terugreis van Maastricht-Rotterdam-Maastricht uitgelezen. Haar vorige boek, de roman, "Wie scheep gaat" stelde danig teleur. Maar gelukkig revancheert ze zich met deze novelle.

Arnold, een homoseksuele (dat heeft verder geen betekenis, is alleen een feit) kunsthandelaar is gespecialiseerd in de Duitse romantiek. Al 15 jaar komt een obscure, oude man genaamd Terwindus naar zijn zaak, die een neus heeft voor bijzondere dingen. Arnold krijgt geen hoogte van hem, totdat hij Terwindus op weer op bezoek krijgt en ineens laat doorschemeren dat hij een onbekende Caspar David Friedrich (voor degene die niet op de hoogte zijn; deze schilder wordt algemeen beschouwd als een van de grootste van de Duitse Romantiek) in huis heeft. Arnold heeft hierin natuurlijk grote interesse en waar niemand anders in slaagt, slaagt hij wel in, hij mag een bezoek brengen aan, zoals blijkt een schatkamer van de romantische schilderkunst. Zonder verder zaken te verklappen blijkt dat Terwindus gefascineerd wordt door dit schilderij, maar toch besluit het uit te lenen voor een grote overzichtstentoonstelling aan een museum in Keulen. Wat daarna gebeurt had niemand kunnen voorzien, of toch?

Geweldig verhaal, mooi beschreven, net niet spannend tot het allerlaatste, maar met een toch toepasselijk einde.

He ...goed om te lezen.

Ik ben een liefhebber van het werk Rascha Peper, en was al erg benieuwd naar dit boek.

goed om te lezen dat ie jou beviel.

groet,

Wil

Ha rotor,

Ik ben ook erg benieuwd naar dit boek. Tot m'n verrassing zag ik nu dat het een vrij dun boek is, had ik niet verwacht. Je verslag maakt nog nieuwsgieriger!

Ik vond Wie scheep gaat ook niet bijster geweldig op de opa en kleindochter na. Alhoewel de watertorens in New York in m'n geheugen gegrift staan.

Ik heb je verslag op de site gezet met een link naar de schilderijen van Friedrich.

Klik hier: www.leestafel.info/rascha-peper

Groet,

Bernadet

Hallo Wil,

Wat heb je verder van haar gelezen?

En wat vind je haar sterkste boek?

Ze is trouwens goed in novelle's "Dooi" vond ik heel sterk!

Russisch Blauw vind ik haar nog haar meest diepgaande roman, die alweer heel ver terugligt en een niveau kent, dat ik daarna nooit meer in haar andere boeken heb aangetroffen.

Ook goed waren Rico's vleugels en Een spaans hondje.

Hallo Bernadet,

Ja, het is een novelle van 144 pagina's die leest als een trein!

Nee, ik vond de Opa en kleindochter veel te clichematig, ik mistte het bijzondere. Het gevoel over de dood drukte veel te weinig op het gemoed van personen, terwijl dat voor het verhaal wel had gemoeten. Ook vond ik het niet bijzonder genoeg, qua verhaal, die insteek van die eentjes had wel wat bijzonders, maar het was veel te weinig.

Dank Bernadet, het ziet er weer als gewoonlijk prima uit!

groeten,

Roel

Had je ook de link naar de schilderijen gezien Roel?

Als je op de site op de link klikt dan zie je allemaal schilderijen van Friedrich

www.leestafel.info/rascha-peper

Het gevoel over de dood drukte veel te weinig op het gemoed van personen, terwijl dat voor het verhaal wel had gemoeten

Daar heb je helemaal gelijk ik Roel. Het bleef allemaal erg oppervlakkig. Toen ik het uit had bleef ik met een soort gevoel zitten van: Waar ging het nou eigenlijk over en om?

Russisch blauw was inderdaad stukken beter!

Dettie