Jonathan Safran Foer - Extreem luid & ongelooflijk dichtbij samenleesboek

Hoe staat het ermee?

Zijn jullie het boek aan het lezen?

Godiva heeft het uit en jij Lizzy?

Ik ben op de helft en lees het zeker deze week uit.

bernadet

Ik ben ook op de helft. T leest als een trein.

Ik weet alleen niet of meediscusieren na volgende week gaat lukken.

Groetjes,

Wil

Ik sla deze over.... ben nog bezig in The Time Traveller's Wife (elke avond een klein stukje in bed). Ga dus gestaag door en sluit me hopelijk bij het volgende boek weer aan! Ik heb in ieder geval al wel genomineerd.

Ik heb t uit!!!

Jij ook al Bernadet?

Ben behoorlijk onder de indruk moet ik zeggen.

groetjes,

Wil

Nee ik heb het nog niet uit en ik heb om eerlijk te zijn de grootste moeite om het uit te lezen. Ik schijn uniek te zijn want ik ben niet erg onder de indruk. Ik heb nog niemand gehoord die het niet goed vindt, maar... ik zit me er eigenlijk doorheen te worstelen. Misschien ben ik niet in een goede stemming ervoor. Ik heb het de laatste tijd een beetje 'druk' gehad met lezen en heb eigenlijk zin in een boek die ik weer eens zelf kan kiezen en niet een boek lees omdat het een samenleesboek boek is.

De tijdreiziger was vrij dik, Foer is vrij dik, Siebelink was vrij dik en dat duurt me op een gegeven moment te lang allemaal. Ik lees altijd in bed en die dikke boeken zijn zoooo onhandig....

Ik hoop niet dat ik nu een domper zet op je enthousiasme want ik ben tot nu toe echt de enige die zo denkt.

Ik ben wel heel benieuwd hoe jij het ervaren hebt Willeke (en Godiva), waarom je onder de indruk bent.

bernadet

Ik hoop niet dat ik nu een domper zet op je enthousiasme want ik ben tot nu toe echt de enige die zo denkt.

Welnee..teneerste mag jij natuurlijk mooi en lelijk vinden wat jij wilt,

dat doet aan wat ik vind niets af,

en ten tweede zou ik me vooral niet verplicht voelen het perce uit te lezen om dat het een samenleesboek is,

lees vooral iets waar je echt zin in heb om te lezen.

Ik ben wel heel benieuwd hoe jij het ervaren hebt Willeke

ik heb het net uit, en dan moet het altijd nog even inzinken,

en ik ga ook zeker de komende week nog stukken teruglezen,omdat het wel heel VEEL was allemaal,

maar toch alvast een poging.

De snelheid vooral in het begin vond ik overrompellend, ik zat meteen midden in het verhaal..later zakt het tempo gelukkig iets terug want je zou er bijna ademloos van worden,

maar ik zat meteen midden in de toch tamelijk bijzondere denkwijze van een wonderlijk jongetje van negen.

En het knappe van het hele boek vond ik (meer nog dan bij alles is verlicht, wat ik ook erg goed vond) dat het grappige en het snelle en de grote thema s en de rode draad van het verhaal (twee verhalen eigenlijk) zo dwars door elkaar heen lopen,en elkaar in razend tempo afwissellen, terwijl het toch op de een of andere manier een geheel is aan het eind, ..het verhaal is helemaal rond aan het eind.

Als je me van te voren gezegd had dat hij het bombardement op Dresden in een soort paralel zou trekken met de aanslag op deTwintowers had ik dat heel erg ver gezocht gevonden, maar al lezend kwam het op de een of andere manier toch bij elkaar.

En af en toe raakte het boek met echt, ik GELOOFDE het jongetje, wat er in zijn hoofd gebeurde geloofde ik,

al schrijvend bedenk ik dat het daarom is waarom ik het mooi vond,

en door in zijn hoofd mee te gaan op duizend kronkelwegen raakte zijn verdriet me af en toe, vooral op het eind.

Ik weet niet of ik het goed uit kan leggen..bij de tijdreiziger was mijn probleem dat ik het NIET geloofde, dat ik alleen maar bleef kijken hoe het geschreven was, maar hier geloofde ik het wel, en zat ik er met huid en haar in.

Zoiets.

valt nog veel meer over te zeggen,

maar voor nu dit eerst maar even.

Groetjes,

Wil