Connie Palmen - Lucifer

Lucifer is een sleutelroman: alle belangrijke personages zijn gebaseerd op bestaande personen. Lucas Loos is de componist Peter Schat en Clara, die zo dramatisch om het leven komt, is zijn vrouw Marina Schapers. Verder zijn Hein Donner, Harry Mulisch, Hugo Claus en Kitty Courbois te herkennen.

Lees verder, klik hier www.leestafel.info/connie-palmen

PetraO.

Hoi Petra.

Ik was al benieuwd naar dit boek...Maar jij vond het de moeite waard begrijpik?

Het was samen met de boeken van Mak, en "de wandelaar' dé verkoophit van de boekenweek las ik vanmorgen.

groetjes,

Willeke

Ja, het is zeker de moeite waard. Beslist lezen, want het is een prachtig verhaal met zeer onsympathieke personages en allerlei intriges. Voor het boek is behoorlijk veel reclame gemaakt door de uitgever, vandaar die verkoopcijfers, denk ik. Wat zullen de minder goed in de markt liggende schrijvers weer tandenknarsen....

Maar Palmen heeft ook aan alle kanten onder vuur gelegen. Ook reclame, maar toch anders..

Ik heb het niet precies gevolgd, ze zou nabestaanden gecompromitteerd hebben en zo?

Ik zelf kreeg toch enige weerstand. Wil ik dat wel lezen, als het over bekende personen gaat die ik niet ken en herken..

Nou, als je gaat suggereren dat een bestaand persoon wellicht zijn vrouw heeft vermoord, dan zou dat misschien niet helemaal goed kunnen vallen, bij de nabestaanden. Ook over andere personen staan er niet zulke fraaie dingen in. Dat vuur, dat heb ik gemist, maar zoiets is zeker een garantie dat een boek goed verkoopt.

Ik herkende de personages soms wel, maar ik heb het boek toch als fictie gelezen. Het doet er voor mij niet toe of het al dan niet waar gebeurd is.

Mooi verslag trouwens, Petra!

Maar Palmen is bij mij al jaren uit de gratie, sinds de De vriend zo vreselijk tegenviel door zijn provinciale kneuterigheid. Durf ik De Wetten, haar debuut nog wel te herlezen. Toen vond het een prachtig boek? Heb ik me totaal in Palmen vergist?

Een roman waar echte, nog levende personen in voorkomen, wil ik absoluut niet lezen. Dat dood voor mij de hele roman bij voorbaat. Voor mij is het fictie en ik wil geen non-fictie er doorheen. Een combinatie van deze twee werelden verknalt het fictieve verhaal.

Ja, Palmen werd na het verschijnen van deze roman aangevallen. Wat is er aan de hand? Ik heb het boek zelf niet gelezen, maar heb gelezen dat de hoofdpersoon of een weergave is van de vorig jaar overleden avantgarde componist Peter Schat. Een componist die furore heeft gemaakt op het Holland Festival. De manier waarop Schat te grazen genomen werd, zo vond familieleden, was een regelrechte belediging. Daar is dus zoveel over te doen, het portret wat Palmen schetst onder een andere naam weliswaar, maar waarin, voor degene die hem goed gekend hebben, meteen Peter Schat in te herkennen valt, is niet bepaald vlijend. Ik heb daar trouwens totaal geen problemen mee, dat is het recht van de romanschrijver, dat is de romanwereld waar iedereen vogelvrij is, mits het maar op een intelligente manier gebeurd.

Ik zal dit boek zeker niet lezen. Palmen is me sinds De vriend te persoonlijk geworden, ze kan geen afstand meer nemen van haar onderwerp. Daar zit de crux. Toch heb ik nog een keer me aan Palmen gewaagd, toen ze het Boekenweekgeschenk geschreven had. Ik had niet anders zeggen: een draak.