K. Schippers - Het witte schoolbord

Een stukje schrijven over een heel dun boekje (55 p.) van een schrijver waar je verder nog nooit iets van gelezen hebt, is een hachelijke zaak.

Je kunt niet bepalen of het boekje past in de rest van zijn oeuvre, of het dezelfde thema’s aansnijdt. Toch wil ik een poging wagen..

Lees verder, klik hier www.leestafel.info/k-schippers

Librije

Mooi verslag Librije, inderdaad erg moeilijk om van een dun boekje een verslag te maken.

Ik ken helaas voor de rest ook geen werk van Schippers dus kan je ook niet vertellen of het past in de rest van zijn oeuvre.

Groetjes

Dettie

Behalve "Waar was je nou" dan en dat vond je niet zo fantastisch begreep ik. Daarom ga ik nog eens wat anders (van langer geleden) proberen. Je hoort er nog van.

Groetjes, Librije

ja klopt die heb ik wel gelezen maar dat is ook maar één boek.

Magisch-realistisch noemde Marjo het, en dat klopt ook. Ik weet niet of dit boek ook zo is.

Dettie

Magisch-realistisch? Ja en nee.

Het is geen magisch-realistische roman, zoals ik ze van Lampo ken. Ik vind het ook meer hebben van een essay/betoog (in de vorm van een novelle): het is misschien wel een verklaring van wat magisch-realisme in zou kunnen houden. Voor dit jongetje (volgens mij Schippers zelf) is wat hij in de bioscoop ziet een andere werkelijkheid, dan de werkelijkheid waar hij dagelijks in leeft. Die twee werelden moet hij met elkaar zien te verbinden.

Dus....ik moet eerst nog maar eens iets anders van hem lezen. :roll:

Groetjes, Librije.

Toen ik je verslag las, dacht ik toch meteen weer aan magisch-realisme. Schippers heeft iets met die twee werkelijkheden, zoals jij dat noemt. Soms is iets wat je altijd maar gewoon vond, ineens bijzonder. Dat heeft "waar was je nou?" ook, plus een beetje van die dingen die eigenlijk niet kunnen, maar toch heel geloofwaaridg zijn...Lampo-achtig dus.