Thema april 2016 - Buren

Eindelijk buren

Josee Hussaarts

Je zult maar een zondagskind zijn, volgens je oeder. En dan de pech hebben dat Hedwig naast je komt wonen. Een vreemd, zwijgzaam kind dat niet uit je omgeving is weg te slaan. Dat overal opduikt waar jij bent en je als een schaduw achtervolgt. Leta overkomt het. Vanaf de dag dat de verhuiswagen het pad opdraait verandert alles. Zelfs haar vriendschap met Eline loopt gevaar. Na vijf maanden is Leta´s geduld op en besluit ze dat Hedwig duidelijk probeert te maken gaat alles het pas goed mis. Voor Leta het weet zit ze zelf in de problemen.

Recensie

De 12-jarige Leta is blij als ze eindelijk een buurmeisje krijgt dat even oud is. Hedwig is een verlegen meisje dat altijd in Leta's buurt rondhangt en al snel haar irritatie opwekt ook omdat Leta's lange vriendschap met Eline onder druk komt te staan. Pas na een escalatie (Leta sluit Hedwig op in een verlaten schuurtje) kunnen de meisjes open en eerlijk met elkaar omgaan en vertelt Hedwig haar geheim: haar vader zit in de gevangenis. Het gedeeltelijk open einde suggereert dat de meisjes vriendinnen worden. Naast de beschrijving van de niet overal even realistische gebeurtenissen is er voldoende oog voor de gedachtes en gevoelens van de verhaalfiguren. Het verhaal is vanuit Leta's optiek deels via flash-backs verteld. De opbouw en spanningsboog van de tekst zijn goed; hints en suggestie noden uit tot verder lezen. De karakters zijn reëel en invoelbaar beschreven. De auteur hanteert een redelijke, vlot leesbare stijl en woordkeus die goed aansluiten bij de beoogde doelgroep. Verzorgde uitgave met een passende omslagillustratie voor een grote groep lezers vanaf ca. 11 jaar.

(Biblion recensie, Marianne Lucas-Belde)

ISBN 9789024536559 | Hardcover | 127 pagina's | Piramide | november 1999

Citaat van de dag

De buren hebben muren.

Michel van Nieuwstadt

O ja, April in Parijs is inderdaad verfilmd en een hele mooi film geworden!

En bij Eindelijk Buren heb ik het idee dat de recensie te veel verklapt.

Van de buren niets dan goeds

Flip Willemsen

Als je niet opendoet, willen we nooit meer iets met je te maken hebben, riep Ed. Nooit meer. Als je oorlog wilt, kun je het krijgen.

Oké, riep ze. Ze sloop naar de woonkamer. En bleef daar.

Zo begint een slepende ruzie met rampzalige gevolgen.

Boris, Ed en Sabine zijn buren en vrienden. Alles doen ze samen. Ze vieren samen Kerstmis, hun verjaardagen, ze gaan zelfs samen op vakantie. Onafscheidelijk zijn ze. Totdat Sabine op een avond weigert haar deur open te doen.

Boris probeert vrede te stichten. Uiteindelijk organiseert hij een Herenigingsdag, de dag die aan de ruzie voorgoed een eind zal maken. Alle drie vertrouwen ze op een goede afl oop. Maar dan gebeurt er iets waar niemand op had gerekend. Wiens schuld is het?

Flip Willemsen (1953) is geboren in Hierden, waar haar vader dominee was. Ze komt uit een gezin van twaalf kinderen. Ze debuteerde in 1990 met De gelaagde sneeuwman. Verder schreef ze onder andere de romans Elise, De leugendeur, en de verhalenbundel Operatie glimlach. Ze publiceerde onder meer in Hollands Maandblad en Kinbote. Van de buren niets dan goeds is haar negende roman.

ISBN 9789490374242 | Paperback | 160 pagina's | Compaan | november 2011

Citaat van de dag

Zonder buren heb je geen straat.

Anoniem

De buurman

J.J. Voskuil

De buurman beschrijft de ontwikkeling van de vriendschap tussen Maarten en Nicolien Koning met hun twee homoseksuele buren Petrus en Peer. Petrus is een stugge, om niet te zeggen knorrige man van middelbare leeftijd, Peer is een jongensachtige dertiger. Nicolien begroet hun komst uitbundig omdat homoseksuelen volgens haar underdogs zijn, en beide mannen kunnen om die reden rekenen op haar compromisloze sympathie. Dit in tegenstelling tot Maarten, die al na een enkele ontmoeting tot de conclusie komt dat beide mannen intellectueel volstrekt oninteressant zijn. Toch ontstaat er een regelmatig en intensief contact met de twee buurmannen. Ze passen op elkaars huisdieren en gaan over en weer bij elkaar op bezoek. Toch gaat het op een gegeven moment mis. De band met Peer en Petrus wordt steeds grimmiger.

De buurman is bovenal een poging van Voskuil om zijn vrouw te begrijpen en haar onvoorwaardelijke steun voor de underdogs. Geen onderwerp heeft hen zo gespleten als de homo-emancipatie. Het onbegrip tussen de echtelieden neemt in De buurman bijna potsierlijke vormen aan. Even meesterlijk als wanhopig registreert de schrijver de fundamentele botsingen tussen Maarten en Nicolien, uitmondend in een zeer bewegend en soms ook hilarisch portret van een huwelijk.

J. J. Voskuil, auteur van een omvangrijk autobiografisch oeuvre, liet twee onuitgegeven manuscripten na. Binnen de huid, zijn persoonlijkste boek, werd door zijn weduwe in 2008 vrijgegeven voor publicatie. Zij aarzelde langer over De buurman, dat de schrijver al tijdens zijn leven wilde uitgeven, maar dat hij wegens haar bezwaren opborg.

ISBN 9789028241930 | Paperback | 304 pagina's | G.A. Van Oorschot B.V.| april 2012