Thema mei 2006 - vrolijke boeken

Een goed gevoel, dat vind ik wat anders dan om iets lachen. Wat ik nu aan het lezen ben is wel grappig. Daar schater ik niet om, maar moet wel eens grinniken..

Je hebt Sue Townsend al in het thema gehad, maar ze heeft ook een boek geschreven over het Engelse koningshuis. "de koningin en ik" De familie wordt aan de kant gezet, Engeland wordt een republiek. Omdat de leden van het koningshuis geen beroep kunnen beoefenen worden ze met een sociale uitkering min of meer gedumpt in een achterstandswijk. En de koningin-moeder in het bejaardenhuis.

Wat Charles, Diana, hun zonen en ouders dan allemaal overkomt, dat is grappig..

Ja dat boek ken ik, heerlijk om te lezen! Dat is inderdaad zo'n glimlach boek.

Er staat nu ook niet meer als thema 'vrolijke boeken' maar 'boeken die je met een glimlach uitleest'.

Bernadet

Is ook zo, mijn mail over mijn gebrek aan humor was een reactie op Wil, die hard moet lachen om Kopspijkers. Ik weet dat er veel meer zijn die dat doen, het ligt aan mij, hoor..

Het cabaret van Kopspijker

Alle satirische hoogtepunten

Ik hoop dat iemand in de familie Balkenende zoveel humor heeft om dit bij JP in zijn schoen te stoppen,' schreef een boekverkoper in Boekblad na het verschijnen van het eerste boek van Het Cabaret van Kopspijkers.

De premier en zijn minister van Justitie Donner wilden vooral satire op het koningshuis aan banden leggen, waarna de rest van de Tweede Kamer én de hele Nederlandse pers over de twee bewindslieden heen viel.

Het Parool schreef bijvoorbeeld: 'De realiteit is natuurlijk dat juist dankzij de persiflages ( ... ) de krankzinnige werkelijkheid van de afgelopen twee jaar nog enigszins te verteren viel.' Hoe dan ook, satire is populair bij kijkers - zoals ook De Telegraaf toen op de voorpagina kopte - en Kopspijkers mét het cabaret bleef een van de best bekeken programmas op de Nederlandse televisie. Met iedere week de prangende vraag: welke kopstukken uit het nieuws zouden er nu weer aanschuiven in de bar van Jack? Totdat het zo geliefde en door sommige BN'ers gevreesde programma dit voorjaar abrupt van de buis verdween.

Omdat het tweede boek van Het Cabaret van Kopspijkers begint waar de eerste eindigde (oktober 2003), geven beide delen een nagenoeg compleet overzicht van de meest hilarische en invloedrijke cabaretvorm uit de recente geschiedenis - of Balkenende en Donner het nu leuk vinden of niet.

ISBN 9060055942 Ingenaaid, 143 pagina's Met illustraties Verschenen: november 2005 Uitgeverij Thomas Rap

Citaat van de dag 15 mei 2006

Niets is zo bevorderlijk voor de lach

als een situatie waarin het verboden

is te praten, te lachen of enig ander

geluid te maken.

Conny Palmen

Herinnering aan mijn droeve hoeren

Gabriel García Márquez

Het concept van het verhaal is heel bijzonder: een jonge man van negentig (ik denk dat je het werkelijk zo mag stellen, want in zijn hoofd is hij nog helemaal niet oud en hij verbaast zich vaak genoeg over zijn leeftijd) besluit om voor zijn verjaardag nog eens een wilde nacht door te brengen met, jawel, een maagd.

De eigenares van het bordeel waar hij vaste klant was (hij heeft een hele geschiedenis met hoeren achter de rug) vind voor hem een meisje dat aan zijn eisen zou kunnen voldoen. De aanblik van het meisje doet voor hem een nieuwe wereld opengaan: hij wordt tot over zijn oren verliefd op het jonge ding dat in slaap op hem ligt te wachten. Hij besluit niets te doen en kijkt alleen maar naar haar, om dan naast haar in slaap te vallen. Zo gaat het een paar keer, en telkens voelt hij zijn liefde dieper worden.

Als columnist schrijft hij over haar, en de liefde die uit zijn pen vlamt, bezorgt hem ineens een trouwe schare vertederde lezers, die zich helemaal herkennen in zijn woorden. Elke letter die hij op papier zet, is ter hare ere, ook al weet hij nauwelijks wie ze is, en ook al hebben ze de liefde niet bedreven.

Dit is de achtergrond van het verhaal, maar eigenlijk gaat het over de man zelf, over zijn visie op het leven, een visie die gerijpt is door de jaren heen, over zijn relatie tot de wereld die hem omringt en die tot uiting komt in de gesprekken die hij met andere personages heeft. Hij is een beetje eigenzinnig, op het randje van excentriek, maar zijn kijk is onnoemelijk verfrissend en eigenlijk hartverwarmend.

Het is een boekje dat waarheden verkondigt en tegelijkertijd volledig pretentieloos is. Het is een boekje dat je op een zonnige dag in mij op je terras in één ruk uit kan lezen, of ’s avonds in bed, diep onder de lakens, zonder ooit de behoefte te voelen om het pareltje weg te liggen, tenzij misschien om de prachtige zinnen even te laten bezinken. Een heerlijk boek…

Uit het Spaans vertaald door Mariolein Sabarte Belacortu

ISBN 9029076070 Gebonden, 128 pagina's Verschenen: november 2004 Uitgeverij Meulenhoff

© Elvira