Thema april 2013 - Van prins(es) tot koning(in)

De jeugd van koning Henri Quatre

Heinrich Mann

In zijn in 1935 verschenen magnum opus beschrijft Heinrich Mann het leven van de Franse koning Henri Quatre (1553- 1610), vanaf zijn idyllische kindertijd in de Pyreneeën tot het begin van zijn koningschap. Henri groeit op in een land waar godsdienstoorlogen, complotten en verraad katholieken en protestanten (hugenoten) uiteendrijven. Het verstandshuwelijk tussen de protestantse Henri en de katholieke prinses Margot, een poging tot verzoening, leidt tot de Bartholomeusnacht, waarin tienduizenden hugenoten worden vermoord.

De uitvoerige en juist daardoor ijzingwekkende beschrijving van de aanloop tot de Bartholomeusnacht en van het drama zelf vormt een hoogtepunt in de roman.

In een afwisselende stijl, hoogdravend, ernstig, ironisch, laconiek en vaak heel geestig, beschrijft Heinrich Mann naast wrede ook lieflijke, lachwekkende of burleske taferelen, die het karakter van de personages verduidelijken. Zo leren we Henri kennen als levensgenieter en charmeur, maar ook als pragmaticus. Geïnspireerd door zijn leermeester Montaigne stelt hij menselijkheid boven religie en wisselt hij van geloof wanneer dat verstandig lijkt. De arrogantie van de macht is hem vreemd; hij begeeft zich graag onder het volk en heeft oog voor armoede en ellende. Dat Henri koning zal worden staat vast; wat het verhaal zo spannend maakt is de wijze waarop hij zijn intuïtie en sociale vaardigheden gebruikt om die bijkans onmogelijke ambitie te verwezenlijken.

ISBN 9789045011875hardcover 589 pagina's Atlas-Contact mei 2011

Vertaald door José Rijnaarts

Citaat van de dag

“Henri Quatre was de eerste ambassadeur van de rede en het menselijk geluk.”

Heinrich Mann

De koningsliederen

Barry Unsworth



Als een hardnekkige wind de Griekse vloot gevangenhoudt in Aulis ontstaat door frustratie en politieke incompetentie het verlangen naar het bloed van een jonge, onschuldige vrouw. Haar bloed moet de goden gunstig stemmen, zodat de soldaten kunnen uitvaren naar Troje. Agamemnons geliefde dochter Iphigenia wordt onder valse voorwendselen naar de kust gelokt. Het lijkt erop dat de schepen spoedig kunnen uitvaren naar Troje, om daar de strijd te laten losbarsten. Maar gaat een vader zover voor het veiligstellen van zijn politieke overwinning? Is een dochter in staat haar leven te geven voor de verregaande ambities van haar vader?

Recensie

Omdat de goden de Grieken slecht gezind zijn, staat steeds de wind verkeerd en kan de vloot niet uit Aulis vertrekken om Troje te straffen voor het verraad van Paris die er met de vrouw van koning Menelaos van Sparta vandoor ging. Om de goden gunstig te stemmen wil men een hoge, jonge vrouw offeren, de dochter van koning Agamemnon. Het plaatst Agamemnon voor de keuze: dochter Iphigenia offeren of de oorlog verliezen. Hij kiest het eerste en Iphigenia wordt onder het valse voorwendsel van een huwelijk met Achilles naar Aulis gelokt. Als ze snapt wat gaat gebeuren, wil haar slavin, die op haar lijkt, haar plaats innemen; ze kleedt zich hetzelfde, maar Iphigenia vindt dat ze haar lot niet mag ontlopen.

Van de Britse schrijver (1930) verschenen al veel romans, waarin geschiedenis een grote rol speelt en waarvan 'Heilige honger' (1992) werd bekroond met de Booker Prize. In deze goed vertaalde en goed opgebouwde roman beschrijft hij erg boeiend de menselijke kant van het mythologische verhaal en geeft hij een verrassende wending aan het slot. Vrij kleine druk.

Drs. Madelon de Swart

ISBN 9789044503494 Hardcover 319 pagina's De Geus september 2005

Vertaald door Regina Willemse

Citaat van de dag

De Nederlandse Liederenbank omvat meer dan 140.000 Nederlandse liederen. In beginsel gaat het om Nederlandstalige liederen, zowel uit Nederland als Vlaanderen. Er zijn ook wel liederen in andere talen opgenomen, bijvoorbeeld in het Frans, Duits of het Latijn, als die in de Nederlanden zijn gezongen.

De liederenbank bestrijkt een periode van de middeleeuwen tot de twintigste eeuw.

zie www.liederenbank.nl

Leuk Berdine dat boekje van Wipneus en Pim, een Wipneus en Pim boekje was het eerste boekje dat ik las.

Er kwam een tante met een koffer spullen en daar zat dit boekje bij. Ik was het aan het lezen en toen zei tante tegen m'n moeder 'kan ze al lezen?' (ik was 4) Mijn moeder wist het niet! Ik moest toen een stukje voorlezen en vertellen waar het verhaal over ging voordat ze me geloofden. Grappig hè. Volgens mijn moeder had ik mezelf lezen geleerd. Het schijnt dat meer kinderen dat hebben gedaan dus uniek ben ik niet daarin. Maar wel leuk om het boekje via jouw titellijst weer tegen te komen.

Dettie

Wipneus en Pim zijn aan mijn eigen deur voorbij gegaan, maar ik heb de boekjes later wel voorgelezen!

Ik heb geen bijzondere herinneringen aan leren lezen, ik zal wel doorsnee geweest zijn.