Thema december 2007 - Winter

Ik kan me herinneren (moet je mij horen, kom pas kijken met 47 jaar, maar goed....) dat we vroeger elk jaar lid waren van de ijsclub. En nee, er was geen overdekte ijsbaan; we schaatsten elk jaar heel regelmatig op de onoverdekte ijsbaan buiten, aan de rand van het dorp.

En dat mis ik wel eens: flinke ijzige periodes, sneeuw die meters hoog lag (wij zijn in het noorden zelfs een keer flink ingesneeuwd geraakt zodat we het dorp niet meer in of uit konden; heerlijk voor ons, kinderen.... geen school!!!!).

Ik ben wel erg blij om in dit deel van de wereld te wonen: die verschillende seizoenen vind ik geweldig. Stel je voor dat je rond de evenaar woont: altijd alleen maar zon en warmte, daar is toch ook niets aan (vind ik ). Juist die verscheidenheid vind ik prachtig. En ik vind het heerlijk om zomers in een T-shirtje buiten te lopen, maar ik vind het ook fantastisch om op een prachtige winterse dag buiten in het besneeuwde bos te lopen. Hmmmm, dat heerlijke Hollandse weer, daar gaat niets boven!

Wat een mooie ontboezemingen over ons klimaat en de lange, mooie winters. Ik heb die van 1963 nog bewust meegemaakt, waarschijnlijk de koudste winter van de vorige eeuw. Drie maanden ijs en sneeuw, de Maas was dichtgevroren en het woord sneeuwduinen werd uitgevonden. Elke morgen om half acht bij -15 tot -20 graden op de bus wachten want fietsen kon vaak niet door de gladde wegen. Ik hoop dat jullie wens nog een keer vervuld wordt, ikzelf zit er niet op te wachten. Ofschoon, een mooie sneeuwstorm, en dan bij de brandende haard naar buiten kijken, geweldig!

Pieter

Wat ik eigenlijk mis is de onverwarmde kamer (een zeer luxe missen natuurlijk) en dan zo'n doorgestikte deken die aanvankelijk ijskoud is en dan heel langzaam trekt er zo'n behaaglijke warmte door je heen... en dan word je de volgende ochtend wakker en staan er prachtige ijsbloemen op het raam...

Ha ha..kom eens logeren zou ik zeggen...ik heb nog zo'n kamer,

alleen de gestikte deken ontbreekt, en ik heb in de loop der jaren een elektrische deken aangeschaft.

Ben het zo gewend, in verwarmde kamers slaap ik nauwelijks.

Groetjes

Wil

Ja hier staat natuurlijk ook de verwarming niet aan in de slaapkamer, maar de verwarmingsbuizen naar de bovenburen zijn wel altijd warm, écht kou, waarbij je bibberend je bed in schiet en alleen het puntje van je neus er nog bovenuit is er niet meer.

Ik vond dan zo'n zware gestikte deken zo lekker, je kreeg het er zo heerlijk warm onder. (was bij m'n oma op de boerderij) Maar als het iedere dag zo zou zijn zou het minder leuk zijn denk ik. Gewoon nostalgie.

Dettie

De winnende race

Roel Jager

HOOFDSTUK I

Zuchtend stond Frits Hiddes op. Hij was het beu! Door met gekruiste armen onder zijn oksels te slaan, probeerde hij wat warmer te worden. Maar dat bekwam hem slecht want het volgende ogenblik lag hij languit op het ijs doordat zijn benen onder hem uit gleden. Een beetje potsierlijk staken ze in de lucht, zijn gloednieuwe schaatsen fonkelend in het zonlicht. Het was geen wonder dat Frits zo mismoedig was en soms zelfs opstandig. De onmacht, stevig op zijn schaatsen te staan, hinderde hem vreselijk als knaap van veertien jaar. Voor de zoveelste keer krabbelde hij overeind en wreef met een pijnlijk gezicht over zijn zitvlak. En voor de zoveelste keer ook nam hij zich voor, er nu mee uit te scheiden, zijn schaatsen voorgoed op te bergen en de Kerstvacantie verder binnenshuis door te brengen. Hij zou het immers toch nooit leren! Op ieder terrein waar lenigheid of lichaamskracht bij te pas kwam moest hij het afleggen tegen andere jongens van zijn leeftijd.

Het hele boek (met plaatjes) is op internet te lezen.

zie www.peterjager.net/roeljager/de_winnende_race.html

Citaat van de dag 4 december 2007

"Bij schaatsen over dun ijs ligt onze veiligheid in onze snelheid."

Ralph Waldo Emerson