Re: Thema maart 2019 - Holebit

Citaat van de dag 24 maart 2019

“t Leven is hard voor mensen als wij,' zei mevrouw Gustavson, die iets bedacht had om te zeggen.

'Dat kan wel wezen,' zei ik tegen mevrouw Gustavson, 'maar ik ben harder.”

― Uit: Schijnbewegingen

Waarom gelukkig zijn als je normaal kunt zijn?

Jeanette Winterson

In 'Waarom gelukkig zijn als je normaal kunt zijn?' geeft Jeanette Winterson zich voor het eerst helemaal bloot. In dit boek beschrijft ze haar vroegste jeugd, de problematische relatie met haar adoptiemoeder, de breuk met haar adoptieouders en de zoektocht naar haar echte moeder. Openhartig, pijnlijk eerlijk en rauw: 'Waarom gelukkig zijn als je normaal kunt zijn?' geeft een heel nieuw inzicht in de ontwikkeling van het schrijverschap van de auteur van o.a. 'Kersen kruisen' en 'De passie'.

Recensie

De auteur vertelt over haar eenzame jeugd als geadopteerd kind van een kinderloos echtpaar in Noord-Engeland: een moeder met godsdienstwaanzin en een te zachte vader, arbeider in ploegendienst. Kil en afstandelijk opgevoed, veel gestraft en geslagen, met boeken als haar houvast, liep ze op haar zestiende weg toen ze verliefd was op een meisje. In 1978 toegelaten tot Oxford, studeerde ze Engels en werd een belangrijk auteur. In 2007 na een verbroken relatie ingestort, begint ze een zoektocht naar haar biologische moeder, vindt haar en herkent veel in haar. Maar na enige tijd merkt ze dat ze een ander soort contact wil dan zij.

De belangrijke Engelse auteur (1959) publiceerde sinds haar bekroonde debuut 'Sinaasappels en demonen' fictie en non-fictie, waarin ze magisch-realisme, feminisme en filosofie combineert. Deze uitstekend geschreven, boeiende en oprechte memoires zijn het ware verhaal achter haar semi-autobiografische debuut en maken indringend duidelijk hoe haar jeugd haar vormde als mens en auteur. Goede vertaling.

Drs. Madelon de Swart

ISBN 9789025449469 | Paperback | 288 pagina's | Atlas Contact | mei 2016

Vertaald door Maarten Polman

Citaat van de dag

Het heeft geen zin van iemand te houden waar je nooit naast wakker kunt worden behalve toevallig.

Jeanette Winterson

[Over] Leven

Petra De Sutter

Jarenlang leefde Petra De Sutter als vrouw in een mannenlichaam, tot ze op haar veertigste besloot zich te bevrijden en de transitie te maken. In dit openhartige boek kijkt de befaamde gynaecologe terug op de bepalende momenten in haar leven. Ze graaft diep in haar jeugd en in haar ziel: hoe heeft ze het gevecht met zichzelf overleefd? Waar heeft ze de veerkracht en het doorzettingsvermogen gevonden om uiteindelijk de gelukkige vrouw, partner, ouder, professional en politica te worden die ze nu is? De Sutter blikt ook vooruit: wat zijn de uitdagingen waar ze als topwetenschapper en vruchtbaarheidsspecialiste voor staat? Heeft iedereen sowieso recht op een kind? Zijn er in de eenentwintigste eeuw grenzen aan de maakbaarheid van de mens? Moet de politiek daarop ingrijpen? En wat zijn de maatschappelijke thema’s waar zij zich als Groen-politica hard voor maakt?

Petra De Sutter (1963) is arts-gynaecoloog en hoofd van de Afdeling voor Reproductieve Geneeskunde aan het UZ Gent, waar ze patiënten met vruchtbaarheidsproblemen helpt. Daarnaast is ze hoogleraar aan de Universiteit Gent, gecoöpteerd senator voor Groen en lid van de Raad van Europa. Samen met journaliste Elke Lahousse (Knack Weekend) tekende ze haar verhaal op.

ISBN 9789022332214 | Paperback | 256 pagina's | Manteau| oktober 2015

Citaat van de dag

Transvrouw-zijn is maar één aspect van wie ik ben. Er is zoveel meer, en vooral zoveel meer waarrond ik wil werken en waar­over ik wil vertellen. Daarom heb ik het boek geschreven. Ik wil dat het als voorbeeld kan dienen van hoe mensen zich kunnen bevrijden uit een gevangenschap. Dat kan een relatie zijn, een overtuiging, opvoeding of religie. Het gaat over hoe je energie vrijmaakt zodat je andere dingen kan doen die belang­rijk zijn en er voor jou toe doen.

Petra De Sutter

Misschien een beetje late suggestie, maar over transseksualiteit in de jaren 80 kun je ook de autobiografie van Moniek van Dommelen 'Ik Moniek, een vrouw', noemen. Al is het maar omdat dit boek laat zien hoe moeilijk de situatie in het verleden was. Het biedt misschien een mooi tegenwicht voor dit laatste boek. Op die manier is ook te zien hoe alles is veranderd.

Moniek van Dommelen, die ik wel eens ontmoet heb, heeft uiteindelijk zelfmoord gepleegd.

Het boek van Jan Morris 'Conundrum' (helaas weet ik de Nederlands titel niet) geeft een beeld van de jaren 70, waarbij moet worden aangetekend dat dit boek wel erg probleemloos klinkt.