Een stukje over waarom mensen een boek willen bespreken..

www.hermanstevens.nl/result_weblog.asp?Id=55

Nou, ik ben dus een domkop en met mij zijn er hier meer: we schrijven gratis en voor niets stukjes over wat we lezen. Maar ik zal nooit pretenderen meer te schrijven dan een verslagje, ik ben inderdaad geen recensist, en zal het ook niet worden, zelfs niet na de minicursus..

Maar waarom die man alles zomaar afkraakt..moet zelfs een recensie literair verantwoord zijn?? Mag je niet meer louter uit liefhebberij een ander laten delen in wat je van een boek vindt?

En nog wat commentaar van Literair Nederland..

www.literairnederland.nl/web/editorial/v...ditorial.aspx?ID=235

Ben gelukkig niet de enige domkop dus. Join the club. Iedereen heeft uiteindelijk zijn eigen persoonlijke mening over een boek. En waarom zou die niet tegen de mening van een beroepsrecensent mogen ingaan ?

Ik heb het vroeger aan de unief ook eens aangedurfd er een ietwat andere mening op na te houden. Toen heeft mij dat alleen maar punten gekost. Nu zou ik daar mijn schouders voor ophalen.

Het is natuurlijk ook niet zo dat veel verslagen naast elkaar altijd tot een beter inzicht of keuze bij de lezer zullen leiden. Misschien ziet men dan ook tussen het bos de bomen niet meer.

Als ik zelf ga zoeken en ik vind tig verslagen van een en hetzelfde boek kies ik er een paar uit..ik lees niet alles, want dan loop je inderdaad de kans in een (donker) bos te belanden.

Officiele recensenten behandelen zo vaak dezelfde boeken, het lijkt me voor de niet-besproken schrijvers wel aardig als blijkt dat hun boeken ook aandacht krijgen! En misschien werkt juist het verslag van een lezer wel beter..

Ik had het ook gelezen marjo en heb me hier al over op zitten winden.

Wat ik in het hele artikel mis is juist de liefde voor lezen, het boek, het genieten van het lezen.

Wat ik nou zo leuk vind aan leestafel is dat wij allemaal houden van lezen en elkaar willen informeren over boeken (en poëzie), elkaar vertellen waarom iets goed of niet goed gevonden wordt.

Ik schrijf ook geen recensies maar verslagen.

Ik denk zelfs dat een enthousiast verslag meer doet dan een literair verantwoorde recensie.

En natuurlijk lees ik graag recensies en heb ik kranten waarvan ik graag recensies lees en kranten waarbij ik niet zoveel belang hecht aan hun oordeel. Het parool en Trouw vind ik prettige recensies leveren.

Ik heb dit geluid al vaker gehoord en erger mij eigenlijk aan de denigrerende toon van deze mensen. Goed zij hebben er misschien voor verder geleerd maar is juist niet toe te juichen dat mensen de moeite willen nemen om een ander deelgenoot te maken van hun enthousiasme of ergernis? Ik denk wel eens dat juist doordat mensen vrijwillig recensies plaatsen, niet gebonden aan wat dan ook, het hele elitaire wat literatuur toch een tijd geweest is, verdwijnt.. Het blijkt dat ook 'gewone' mensen literatuur waarderen en er ook nog over kunnen schrijven ook!

Is het niet meer een angst voor verlies van broodwinning?



Dettie

Goed gezegd Dettie!

Maar wat dacht je van:

Zo liet de eindredacteur van Recensieweb zich op een recente discussieavond erop voorstaan dat hij Kluun lovend had besproken, terwijl de kranten er niets van heel hadden gelaten. Dat is bijna geniaal, maar ondertussen heeft het internet nog geen onterecht vergeten schrijvers aan het licht gebracht. Burgerrecensenten zijn net zo geobsedeerd door de jaarlijkse shortlist-spektakels als de reguliere media. Gevestigde reputaties worden met dezelfde égards benaderd als in de traditionele pers.

Heeft zeker nog nooit van de Debutanten-afdeling van de Leestafel gehoord?

Ook daar heb ik me over op zitten winden Librije en al 10 x op het punt gestaan om te reageren, maar of het nut heeft? En... wat haal je op je nek als je reageert. Felle discussies misschien en daar heb ik momenteel niet zoveel zin in.

Dettie