Marjo en Dettie lezen de shortlijst van de Thea Beckmanprijs

Voor mensen die deze forumberichten meelezen:

De Thea Beckmanprijs is een prijs voor het beste historische jeugdboek en wordt ieder jaar uitgereikt in het derde weekend van september in Archeon. In de even jaren wordt de Thea Beckmanprijs uitgereikt aan boeken van de leeftijdscategorie tot 12 jaar en in de oneven jaren aan boeken voor 12 jaar en ouder.



Doelstellingen

Het historisch jeugdboek als genre in de belangstelling brengen.

Het stimuleren van historisch besef bij kinderen.

Leesbevordering.

Aansluiten bij canon en kerndoelen onderwijs.

Het stimuleren van het schrijven van jeugdboeken met historische invalshoeken.

Criteria

Het bekroonde boek moet voldoen aan de volgende eisen:

Het moet aantrekkelijk zijn voor de doelgroep.

Het moet informatief en historisch betrouwbaar zijn - moet iets toevoegen aan het historisch besef.

Het moet van literaire kwaliteit zijn en een meeslepend en mooi verhaal zijn.

---

Naast de volwassen jury is er ook een kinderjury. Deze reikt De Jonge Beckman uit, de prijs voor het beste historische jeugdboek volgens de lezers zelf. Een panel van enthousiaste jongeren leest de shortlist en maakt daaruit een eigen keuze voor een winnaar. De winnaar van de Jonge Beckman ontvangt € 500,-. Schrijfster Marte Jongbloed begeleidt deze jury.

De volwassen jury bestaat uit Hubert Slings (voorzitter), Henne van Beveren, Liselotte Dessauvagie, Monique Veldman en Moniek Warmer.

Joyce Pool - Het kompas

www.leestafel.info/joyce-pool

-

Bianca Mastenbroek - Hendrick, de Hollandsche indiaan is voor mij de winnaar.

Ik geef toe: Geldof komt dichtbij, maar zij schrijft wat mij betreft net met iets teveel pathos. Dat sluit overigens wel weer aan bij de doelgroep die toch vooral uit meisjes zal bestaan. Maar goed, ik geef mijn persoonlijke mening en ik houd niet van pathos.

Wilma Geldof - Het meisje met de vlechtjes

www.leestafel.info/w-geldof

-

Na het lezen van de laatste genomineerde blijf ik bij mijn beslissing en kies ik Hendrick de Nederlandse indiaan als de winnaar van de Thea Beckmanprijs is, en wel om de volgende redenen:

- Het verhaal blijft boeien, het verveelt geen moment.

- De schrijfster heeft zich fantastisch weten te verplaatsen in die tijd.

- Tijdens het lezen krijg je al 'spelenderwijs' heel veel informatie over de (wijze) levensvisies van de indianen.

- Tijdens het lezen krijg je al spelenderwijs een stuk geschiedenis binnen over de visie van blanken op indianen en hoe ze daarmee omgingen.

- Het blijft een fijn jeugdboek ondanks de historische kern. Het wordt geen les.

Het verhaal springt er voor mij voornamelijk uit omdat het toch een apart onderwerp bespreekt. Vooral het leven tussen de indianen zelf voert de boventoon, de indianen worden mensen. Het is niet voornamelijk het oorlogje voeren tussen de groepen blanken en roodhuiden zoals zo vaak in andere boeken voorkomt. Zowel de indianen en blanken worden persoonlijkheden. Daardoor zal je ook veel beter de inhoud onthouden omdat iedereen voor je is gaan léven.

Dat vind ik persoonlijk het mooie van dit boek.

(Over de schrijfstijl kan ik altijd weinig zeggen, ik ga teveel op in het verhaal, heb geen afstand waardoor ik de stijl ook niet zie. Het gaat mij altijd om het verhaal. De stijl maakt het natuurlijk goed leesbaar maar ik kan het niet benoemen, stijl en verhaal zijn voor mij één geheel)

Het blijft altijd wel moeilijk om aan te geven waarom je keus op iets valt, zeker als je vijf heel goede boeken hebt gelezen.

Dettie

Klopt. Toch steekt voor mij Hendrick er ook boven uit. Zeker zijn de andere boeken net zo boeiend, net zo belangrijk, net zo meeslepend, maar de jongen spreekt het meest aan. En dat ligt volgens mij aan de stijl, aan de taal, aan het beschrijven van de personages en de achtergrond.

Het is allemaal net iets sprekender.