Marie Kondo - Opgeruimd!

Renate: ze schrijft dus dat je alleen dat weg moet doen wat je niet blij maakt of wat zijn doel heeft gediend. De spulletjes die jou gelukkig maken kunnen dus gewoon blijven.

Tja, maar al m'n spulletjes maken me gelukkig, zelfs CD's die ik nooit draai en die nog ergens in een kast liggen, omdat ik ze ooit heb gekregen om te bespreken.

In de Volkskrant stond zaterdag een cartoon van een boekenkast met een boek, met de tekst dat dit het boek van de opruimdame was. Volgens mij is juist dat een boek waar ik niet gelukkig van wordt en dat ik in de ogen van deze dame weg zou moeten doen.

Ik vind de manier waarop ze over bepaalde zaken schrijft toch een beetje geobsedeerd. Ik rol m'n kousen altijd op en heb nooit problemen met elastiek. Dat rekt nog eerder op als ze om m'n benen zitten.

Nou Renate, opruimen is natuurlijk alleen maar leuk als je er blij van wordt. Wie niet wil moet het gewoon niet doen. Mijn sokken zitten ook nog steeds in bolletjes hoor. Zo ver als Marie Kondo wil ik niet gaan maar ze heeft me zeker doen beseffen dat ik spullen waar ik niks mee heb ook gewoon weg kan doen. Zo heb ik een keurig vest dat ik helemaal niet mooi vind en ook nooit draag eindelijk weg durven doen.

Helaas zo werkt het bij mij niet. Het heeft me al enorm veel moeite gekost om een oude synthesizer, die niet meer functioneerde, weg te doen, alleen omdat ik er zelf nieuwe zijkanten voor gemaakt heb. Uiteindelijk heb ik de zijkanten bewaard en de synthesizer weggegooid. Ik heb nog allerlei dingen die ik zelf gemaakt heb en die ik niet meer gebruik, zoals een onderdeel van een kast en een standaard voor instrumenten die ik niet meer heb, maar die kan ik niet wegdoen. Ik heb zelfs nog oude schoolboeken.

Ik wil er zelfs al niet aan denken om dingen bij m'n vader op te ruimen (in de zin van weg doen), of naar mijn huis te verplaatsen. Dan krijg ik als het ware het gevoel dat ik al afscheid aan het nemen ben en dat wil ik niet.

Soms kan ik m'n vader missen als kiespijn, maar ik wil hem nog lang niet kwijt.

Gewoon doen wat goed voor jou voelt. Dit is geen boek voor jou.

Ik vind opruimen een noodzakelijk kwaad. Het is dat het moet maar liever niet.

Ik ben ook totaal niet netjes. Bij mij is het altijd een beetje rommelig, niet vies want daar heb ik wel een hekel aan, maar

wel rommelig dus. Weggooien doe ik na 6 verhuizingen in 6 jaar tijd wel makkelijk. Leuker is het om spullen weg te geven

maar als niemand het hebben wil of ik weet er niemand voor dan hup weg ermee.

Maar ik koop eigenlijk ook niet veel, soms wat kleren als het nodig is, of schoenen of... een boek.

Boeken geef ik ook makkelijk weg maar niet alle boeken. Boeken die ik heel mooi vond of me erg geraakt hebben of me

verder geholpen hebben bewaar ik. Ik voel het soms als vrienden. Bepaalde boeken pak ik als ik met iets dwars zit of als ik

moeite met iets heb en dan vrolijken ze me altijd op of helpen me weer verder.

Heerlijk is dat.

Maar om terug te komen op opruimen... tja, ik ben geen poetser maar wel praktisch, dus ik berg alles wel logisch op.

Bepaalde dingen ben ik aan gehecht, daar zit een verhaal achter, qua geld stellen ze niets voor maar voor mij zitten er

herinneringen aan. Maar ik hoef verder nooit zoveel, dus is er ook niet zoveel op te ruimen

Dettie