Er staat niet letterlijk iets over dat probleem in het boek, maar door haar eigen theorie overtuigend te brengen is al wel duidelijk dat Steyaert het niet eens is met de medische behandelwijze van nu.
Ergens zegt ze (dat moest ik zoeken)
'Tot ongeveer honderd jaar geleden brachten we tot veertien uur per etmaal door in het complete donker, afhankelijk van het seizoen. 'Dankzij' kunstlicht hebben we in de herfst- en wintermanden vijf tot zeven extra actieve uren en dit gedurende zes maanden per jaar. Kunstlicht geeft de illusie van een eeuwige zomer, en brengt het circadiaanse ritme helemaal in de war. 's Avonds laat blijven werken onder kunstlicht, of tot na je normale slaaptijd opblijven om naar een laat televisieprogramma te kijken of je mailbox te checken, ook al is het maar voor een half uurtje, wordt in je hersenen geregistreerd als een 'lange zomer'. En aangezien de mens in de zomer van nature koolhydraten hamsterde om reserves te leggen voor lange, koude en donkere winters, zullen de uren bij kunstlicht je ook naar suikers doen grijpen. Het buikvet dat zo typisch is voor mensen met een insulineresistentie, een hoge cholesterol, hart- en vaatziekten of diabetes type 2, diende van oudsher om de organen in de buik warm te houden en om energie op te slaan voor de periode van voedselschaarste in de winter. In de natuur zou het buiten de warme zomermaanden gewoon onmogelijk zijn om zoveel koolhydraten (suikers) voor het grijpen te hebben, maar wij zijn nu eenmaal ver verwijderd van die natuur.
De volgende keer als je dokter je vertelt dat je cholesterol te hoog is en dat je dringend zou moeten vermageren en wat meer aan sport moet doen, zou je hem of haar kunnen vertellen dat je niet ziek bent, maar je voorbereidt op een winterslaap en niet wil bevriezen. Misschien lacht de dokter dan of moet je er zelf ook om lachen, maar in feite is het niet zo grappig: al je overlevingsmechanismen (de overlevingsmechanismen die er al die miljoenen jaren voor hebben gezorgd dat de mens kon overleven) zijn er van doordrongen dat er een grote hongersnood op komst is. Je lichaam stapelt suikers op onder de vorm van vet en je kunt sporten wat je wilt om het vet er af te krijgen, het enige dat je daarmee bereikt is dat je stressniveau (cortisol) stijgt. Je hormonen schreeuwen nu niet alleen: er komt een hongersnood aan' maar bovendien: 'er komt een hongersnood aan en ik word achtervolgd door een bende wilde dieren'
Je voelt je niet alleen opgejaagd, maar ook agressief en paranoïde. Je wordt ziek en dik.'