Leoni Jansen - Geheim

Nee maar ze schrijft er , misschien omdat ze nu wat ouders is, heel mild over. Niet om het goed te praten hoor, zo bedoel ik het niet. Maar vooral vanuit de behoefte om het te begrijpen. Ik denk dat het ook wel veel duidelijkheid achteraf gaf over waarom haar vader zo'n moeilijke man was.

Wat je wel steeds voelt is het dillema; haar vader vocht, was gewond, heeft verschrikkelijke dingen zien gebeuren, en daar allerlei trauma's van over gehouden, misschien zelfs wel een Post traumatisch stress syndroom. Dat sugereert ze niet ,maar die gedachte kwam wel bij mij op. Hij heeft in totaal zes jaar gevangen gezeten, iets waar je compassie mee zou hebben normaal gesproken, wat ze ook heeft, maar ja, anders dan bij bv de Joodse slachtoffers ging er bij hem een keus aan vooraf.

Haar vader vond dat hij een foute keuze had gemaakt, maar vond ook dat hij nergens erkenning kreeg voor zijn leed.

Gelukkig hebben wij nooit een oorlog meegemaakt en het is dan ook moeilijk om helemaal te begrijpen waarom haar vader deze keus maakte. Veel mensen zullen gedreven zijn door angst. Hebben hun eigen hachje en dat van hun gezin willen redden. Ik weet niet wat deze man allemaal op zijn geweten heeft maar ik denk wel dat er verschillende gradaties zijn geweest van de mate waarin iemand fout was. Goed te keuren of te praten valt het echter nooit en uit jouw berichtje hierboven maak ik op dat haar vader dat zelf ook zo heeft gezien.

Annemarie schreef : Gelukkig hebben wij nooit een oorlog meegemaakt en het is dan ook moeilijk om helemaal te begrijpen waarom haar vader deze keus maakte. Veel mensen zullen gedreven zijn door angst. Hebben hun eigen hachje en dat van hun gezin willen redden. Ik weet niet wat deze man allemaal op zijn geweten heeft maar ik denk wel dat er verschillende gradaties zijn geweest van de mate waarin iemand fout was. Goed te keuren of te praten valt het echter nooit en uit jouw berichtje hierboven maak ik op dat haar vader dat zelf ook zo heeft gezien.

Ja voor een deel, al voelde hij zich ook erg een miskend slachtoffer.

Mij werd de keuze niet hélemaal duidelijk, er waren wel factoren, maar daarin hadden ook andere keuzes gemaakt kunnen worden. Aan haar vader kon ze het helaas niet meer vragen. Hij was "gematigd "fout, vocht dus aan het front, was lid van de NSB, maar heeft geen mensen verraden of op een andere manier actief geweest. Ook in "fout zijn" zijn gradaties, en ook daar is moeilijk over oordelen nu achteraf. Maar hij moet bepaalde idealen gehad hebben ,(of heel graag wég gewild hebben), anders ga je niet voor de Duitsers vechten in Afrika.

Ed van Thijn beschouwde ook hém als slachtoffer. Wat een milde man is dat. Hij beschouwde sowieso de hele tweede generatie kinderen van "goed" en "fout" als slachtoffer, omdat ze allemaal met getraumatiseerde vaders/ouders moesten leven, vaak met geheimen en onuitgesproken verhalen die wel altijd als een last op het gezin drukte.

Vechten aan het front is natuurlijk wel overtuigd fout. Dat doe je niet uit angst maar uit overtuiging. Ik denk zeker dat kinderen van mensen die de oorlog mee hebben gemaakt (en dat geldt absoluut ook voor kinderen wiens ouders in een Jappenkamp hebben gezeten) daar schade van hebben ondervonden. Hun ouders waren getraumatiseerd of probeerden fouten weg te poetsen zoals in het geval van Leoni Jansen.

Annemarie schreef : Vechten aan het front is natuurlijk wel overtuigd fout. Dat doe je niet uit angst maar uit overtuiging. Ik denk zeker dat kinderen van mensen die de oorlog mee hebben gemaakt (en dat geldt absoluut ook voor kinderen wiens ouders in een Jappenkamp hebben gezeten) daar schade van hebben ondervonden. Hun ouders waren getraumatiseerd of probeerden fouten weg te poetsen zoals in het geval van Leoni Jansen.

Ja zeker.

Er word gesugereerd dat het een vlucht is uit de omstandigheden thuis, maar het is hoe dan ook wel een bewuste keus inderdaad.