Bill O’Reilly en Martin Dugard - Killing Kennedy

En áls het dan eenmaal stoort wordt het in je hoofd ook nog eens steeds groter.

Dat aftellen zou ik zelf niet storend vinden maar dat benadrukken van het feit dat hij bijna zal sterven wél. Dat is irritant. Dat past zoals Dettie al zegt helemaal niet bij een non-fictie. Verder lijkt me dit een boeiend boek. Je hebt het mooi beschreven Willeke!

Ja het is een heel boeiend boek, ik heb het met heel veel plezier gelezen. Het leest heerlijk weg én het gaat ergens over.

Mij lijken vooral die onbekende feitjes leuk. Dingen die je nog niet wist over Kennedy zoals dat van dat zwemmen. Grappig.

Ja daar houd ik ook van. Van die leuke anekdotes.

De man was ook behoorlijk ziek bij tijd en wijle, hij had de ziekte van Addison, en had veel last van zijn rug. Hij liep binnenshuis altijd met een stok, iets wat totaal niet past bij ons beeld van hem.

Vandaar dat zwemmen trouwens, voor zijn rug.

De dialogen rondom belangrijke beslissingen zoals bij de Cubacrisis, toen de wereld bijna in een atoomoorlog terecht kwam, vind ik ook wel smullen, Je kijkt letterlijk mee achter de schermen.

Ja die anekdotes zijn leuk vind ik, van die kleine weetje wardoor zo'n man ene mens wordt.

De cubacrisis weet ik nog. Er werd steeds naar de radio geluisterd en op een dag begon was het grote bericht daar, er kwam geen oorlog. Ik was toen zeven maar die enorme opluchting kan ik me nog herinneren. Achteraf besef je pas dat het de Cubacrisis was en hoe spannend het eigenlijk was.

'De wereld hield de adem in' staat daarover bij Wikipedia.

nl.wikipedia.org/wiki/Cubacrisis

Dettie