Marjo, IK HEB DIT BOEK NIET GELEZEN.
Maar ik zag Kaspar Hauser en ging de samenvatting bekijken en toen zag ik dat "hok" niet van de versie die ik meer dan 45 jaar geleden las.
En daar ging mijn reactie over. ik greep terug op herinnering, die ik nu niet zag.
Ik ga het verslag opnieuw lezen.
Dat heb ik gedaan en de moderne conclusies zijn een andere, dan die van toen en kloppen ongetwijfeld!
Maar dit kende ik.
Hauser verhaal over zijn leven in een kerker
. Volgens dit verhaal, had hij, zo lang als hij terug kon denken, bracht zijn leven altijd helemaal alleen in een donkere cel ongeveer twee meter lang, een meter breed, en een en een half hoog, met slechts een stro bed om te slapen
Manja
