Annie van Gansewinkel - Niemandsdochters (14+)

Het zal je gebeuren, zit je eindelijk in een fijn pleeggezin, krijg je veel aandacht van je pleegouders, begin je na vier maanden net je draai te vinden, en dan komt er nóg een meisje van je eigen leeftijd bij je in huis wonen.

Lees verder www.leestafel.info/archief/jeugd/a-van-g...el--niemandsdochters

Dettie

Wat een indrukwekkend verhaal! Ik denk dat jij niet de enige zult zijn die een traantje wegpinkt.

ja het is echt prachtig, ik kon m'n geluk niet op. Twee van zulke mooie jeugdboeken achter elkaar. Heerlijk!

Op de cover zie je ook heel mooi Chantal en Ange uitgebeeld. Chantal in het zwart, Ange in het wit, maar wel kijkend naar dezelfde horizon, mooi gedaan.

dettie

Bofkont! De cover is inderdaad heel mooi.

Wat een verschillende reacties bij dit boek dat ik zeker links had laten liggen als het niet bij jullie besproken was. Dat komt omdat collega Rob van Veen in 'Eenboekjeopen.nl' niet veel overlaat van dit verhaal. Hij noemt het langdradig en moeilijk te volgen. Dat zijn geen beschrijvingen om razend enthousiast van te worden. Jullie brengen dat weer in balans, dus ga ik het toch lezen.

Dat is grappig, vanmorgen dacht ik, al een tijd niets van Anton 'gehoord' en daar ben je!

Moeilijk te volgen is dit boek zeker niet. Je fietst zo door het verhaal heen. Langdradig vind ik het ook niet, maar misschien is het voor mannen anders dan voor vrouwen. Het gaat om twee meiden die proberen een nieuw thuis te vinden en daar de nodige gedachten over hebben. Ik denk dat vrouwen dat anders invoelen dan mannen. Geen idee of dat ook echt zo is hoor, maar ik kwam over de opmerking van Rob van Veen aan het nadenken, waarom hij het boek langdradig kan vinden.

Zoals je hebt kunnen lezen ben ik erg enthousiast. Ik vond het een prachtig, ontroerend verhaal. Maar ik leef me wel altijd helemaal in, wat niet iedereen heeft tijdens het lezen.

Dettie

die benieuwd is naar jouw bevindingen, Anton.