Hoe onze schoolbieb in elkaar zit?
We zijn vooral begonnen als een informatiebieb, omdat de kinderen van de bovenbouw werkstukken maakten, of spreekbeurten hielden. Het is waar dat informatieboeken er steeds meer popi-jopi uit beginnen te zien, waardoor kinderen met sommige zelfs moeite hebben. Met zo'n boek dat prachtig is om te zien, met veel plaatwerk en daar korte teksten bij, daar moet je je informatie bij elkaar sprokkelen, Hier wat, daar wat, en dan nog een lopend verhaal er van maken. Dat is vreselijk moeilijk!
Het is zeker niet zo dat stripboeken of stripachtige boeken gebruikt worden als informatiebronnen! Die werken dus ook niet.
Daarnaast hebben we een groeiende leesbibliotheek, waar dus die stripachtige boeken wél terecht komen. Een kind mag twee informatieboeken lenen en een leesboek, omdat er ook gelezen wordt. Dat zijn echt twee aparte dingen.
Nee, hoor, de okapi is ook niet geschikt als informatie, maar wel voor de leesafdeling.
Er zijn steeds meer boeken waarbij het twijfelachtig is. Je hebt nu bijvoorbeeld die zilveren reeks waarvan ik twee boekjes hier besproken heb. Informatie zou je zeggen, want ze gaan over historische personages.
En die belanden dus in de leesafdeling, omdat het verhalen zijn. Ze gaan wel over die personages, maar zijn sterk gefictionaliseerd.
We kunnen de kinderen wel indien nodig naar de laatste pagina van zo'n boekje verwijzen als ze informatie willen, maar eerlijk gezegd zijn er daar betere boeken voor.
Dan de vinvis. Die is een compleet andere categorie: de informatie is degelijk, goed te gebruiken, goed voor een werkstuk. Maar het boek ziet er dus niet zo uit. Door al die illustraties heeft het de uitstraling van een prentenboek. En prentenboeken worden niet uitgeleend bij ons op school.
Ik heb geen idee hoe de leerkrachten zullen reageren, ik verwacht dezelfde twijfels als ik heb.