Carol Matas - De Tuin 13+

Spuitelf meldt zich: de bieb heeft het eerste boek niet. Misschien op aanvraag staat er, vreemd...

Misschien moet je je ook afvragen wat de wens van de lezer is? Als ik het goed begrijp had je eigenlijk gewild dat er gegeven werd van het geheel: hoe het allemaal zo gekomen is dat het nu is zoals het is? Dat is een heidens karwei voor een jeugdboek. Maar als het een eenzijdig beeld geeft is het inderdaad niet in orde.

Nee ik had niets gewild. Ik gaf alleen aan wat Biblion had gezegd en dat ik het daar niet mee eens was.

Ik ging er blanco in. Het leek mij gewoon een mooi boek gezien de beschrijving op de flaptekst maar ik vond dat er erg veel geweld in voorkwam. Het lijkt bijna dat het geweld 'goed te praten' is.

Er wordt alleen iets verteld over palestina voordat Israël werkelijkheid werd.

Alles wordt erg in het midden gelaten, er gebeurt van alles en dat is het.

En wat er gebeurt, wordt verteld door Ruth.

Dettie

De meningen over wat er nu precies gaande is, verschillen enorm. Ik heb gemerkt dat zelfs Nederlanders die helemaal geen band met het land hebben zeer uitgesproken en uiteenlopende meningen over de situatie daar hebben. Zou het zo kunnen zijn dat de schrijfster daarom een beschrijving van de situatie achterwege heeft gelaten om zich niet in de discussie te mengen?

Het boek is 12 jaar geleden in het Nederlands uitgekomen, ik denk in het Engels zelfs wat eerder. Toen waren de meeste

reacties in Nederland en daarbuiten toch vaak nog pro Israël. Het is pas de laatste jaren mede dankzij Greta Duisenberg dat

de Palestijnen ook sympathie krijgen.

In dit boek wordt een verhaal verteld door een joods meisje, nog voor Israël daadwerkelijk een apart land was.

Maar zo blijkt, ook onder de joodse mensen was toen al verdeeldheid - aanhangers van de milde Haganah of van de harde

Ignur.

Ze streden beiden tegen de Arabieren ook al hadden joodse mensen en Arabieren naast elkaar geleefd in goede harmonie.

De Britten stonden erbij en keken ernaar.

Ik denk dat de schrijfster gewoon een verhaal wilde vertellen over een joods meisje voordat Israël een feit werd.

Voor dit boek verscheen Het is oorlog geweest over diezelfde Ruth

"In dit boek vertelt de schrijfster het aangrijpende verhaal van de vijftienjarige Ruth Mendenberg. Na de Tweede

Wereldoorlog, als zij op zoek is naar familieleden, treft Ruth Saul, die haar voorstelt om joodse emigranten te helpen

vluchten uit Polen. Na een spannende reis met vele hindernissen willen ze in Palestina een nieuw leven beginnen.

Beschreven worden de vele verschrikkingen die de deelnemers aan deze tocht gedurende de oorlog hebben meegemaakt.

Maar ook het na-oorlogse anti-semitisme in een land als Polen komt aan de orde. Een heel belangrijk element in het verhaal

is het terugkrijgen van de moed en de zin om te leven, om weer blij te zijn na alles. Een goed geschreven en leesbaar

verhaal dat voor een groot deel gebaseerd is op waargebeurde feiten."

In 'mijn' boek lezen we dus het vervolg. Hoe het Ruth vergaat in Palestina. Waar ze hoopte op een vredig leven maar dat was dus niet zo.

Dettie

(Als je het wilt lezen dan stuur ik het naar je)

Toch is het wel een intrigerend onderwerp. Verdeeldheid is er altijd en dat mag ook. Niet iedereen hoeft dezelfde mening te delen. Maar waarom toch, is er zo weinig begrip voor elkaar? Waarom willen mensen elkaar altijd hun mening opdringen? Waarom is er geen respect voor elkaar? Tel daarbij op dat een groep mensen de aantrekkingskracht van macht niet kan weerstaan en de ellende is compleet. Het is een probleem dat al speelt sinds het ontstaan van de mensheid en ook altijd wel zal blijven spelen helaas.

Ik zou het boek best willen lezen. Er ligt hier nog een flinke stapel maar het is maar een dun boek zie ik. Ik ben wel benieuwd of ik jouw mening deel.

Ik heb het boek inmiddels gelezen en ik ben het met je eens Dettie. Het is een heel aardig verhaal en het leest soepel weg maar... ik mis de diepgang en de achtergrondinformatie. De hoofdpersoon is Joods en vecht tegen de Arabieren. Ze moordt, de Arabieren moorden en de Britten die de vrede moeten bewaken, doen niets. Jongeren die dit lezen en weinig over het onderwerp weten, zullen niet veel wijzer worden. De joden willen een eigen land, De VN gaat akkoord maar de Arabieren zijn het er niet mee eens. Het is te weinig. Ik mis de gedachtes achter de daden. Ik mis de geschiedenis.

Bij een boek over de Tweede Wereldoorlog hoeft een auteur natuurlijk niet altijd meer uit te leggen hoe het allemaal is begonnen maar bij een boek over Israel vind ik dat wel wenselijk. Nu is het te beknopt, een paar zinnen hier en daar. Het geweld wordt inderdaad gerechtvaardigd. De hoofdpersoon verandert af en toe in een echte moordmachine. Ze heeft het daar wel moeilijk mee maar is niet bereid een andere weg in te slaan. Voor mijn gevoel is dit boek niet compleet. Hij had beter uitgewerkt moeten worden, dan had het een prachtig boek kunnen zijn.