Ilona Lammerink - Gijs en zijn Hurzels 4+ (non fictie)

Wat een mooie en uitgebreide toelichting. Heel leuk dat de auteur deze moeite heeft genomen.

Ha Dettie,

Leuk om je recensie en de reactie van de auteur te lezen.

Haar uitleg klinkt herkenbaar. Zo doe ik het ook. Dus: niet alleen zeggen dat je de boosheid ziet en begrijpt, maar daarna ook ingrijpen om de boosheid te stoppen!

Wat alleen verraderlijk is, is dat we (wij ouder, wij maatschappij ofzo) verwachten dat het gedrag daardoor ook zal veranderen. Maar dat hoeft niet zo te zijn. Driftigheid kan gewoon in een karakter zitten, daar kom ik zo langzamerhand achter. Daar moet je mee omgaan, maar over gaat het niet (zomaar).

Mijn zoon heeft last van driftbuien, en de bovenstaande handelwijze helpt. Hij went er ook aan. Maar hij wordt niet significant minder driftig of minder vaak driftig. Het escaleert alleen minder hard en je voelt je als ouder minder machteloos (en dat laatste helpt heel erg!).

Hee Lot,

Dat is leuk je hier te ´zien´.

Ik vond het verhaal over Gijs en zijn Hurzels erg leuk, een goed en helder verhaal. Maar bij wat er in de ´bijsluiter ´stond had ik zo mijn vraagtekens. Ik ben geen moeder of juf, dus eigenlijk heb ik helemaal geen recht van spreken. Maar toch... eigenwijs als ik ben denk ik er wel iets over te kunnen zeggen.

Deze aanpak zal zeker werken, dat geloof ik onmiddellijk, alleen ben ik zelf een beetje allergisch voor het altijd en eeuwig praten en uitleggen van alles. Als overal altijd begrip voor is dan vind ik dat eigenlijk ook een beetje een vorm van iemand, het kind, niet serieus nemen, en word je zelf dan ook nog wel serieus genomen, als je snapt wat ik bedoel.

Maar ik geloof wel dat een paar goede richtlijnen over hoe te handelen bij driftbuien, helderheid schept voor iedereen, ook voor het kind, en maken dat je minder machteloos bent als ouder, juf, meester of leidster.

Dettie