Guus Kuijer - Het boek van alle dingen (10+)

Is dat ook een kinderboek, die Bidden op een bed violen?

Ik ga erg vrij met mijn kind om en ik behandel hem erg in het kader van zijn eigen ik en eigen mening. Ook ben ik van mening dat kinderen meer aan kunnen en meer begrijpen dat de volwassenen hen vaak credit voor geven. Dus ik denk dat kinderen wel degelijk dit boek kunnen begrijpen. Op een bepaalde leeftijd dan, mijn zoon is er nog te klein voor (6 jaar)

nee bidden op een bed violen is voor volwassenen. Het boek heeft net de AKO literatuurprijs gewonnen.

Persoonlijk denk ik dat een kind zelf wel laat merken wat hem/haar aanspreekt of niet. Sprookjes kunnen ook gruwelijk zijn maar kinderen vinden het vaak prachtig, die zien de dingen die wij zien nog niet. (Gelukkig maar)

Bernadet

PS wat betekent KYS?

you soon, denk ik met iets ervoor?

Kinderen die in een soortgelijke situatie zitten zullen het wel begrijpen, maar anderen hebben er leiding bij nodig. Samen lezen zou ik aanraden. Of lezen als je al ouder bent en meer van het leven weet.

Guus Kuijer laat Thomas zelf de aanzet geven voor dit boek. De volwassen Thomas brengt hem zijn notitieschrift en de schrijver maakt er een boek van. Gedurende het verhaal leest de lezer regelmatig mee in de notities en bedenkingen van Thomas. Dat vergroot de interactie tussen lezer en hoofdpersonage.

Het verhaal beschrijft nauwkeurig gedetailleerd een korte periode uit het leven van Thomas. Het wordt langzaam verteld, waardoor je nog gemakkelijker mee stapt in de belevingswereld van Thomas.

Als je dit boek begint te lezen, lijkt het over de machteloosheid van een kind en van een moeder te gaan. Maar hoe verder je de personages leert kennen, hoe meer het besef groeit dat het vooral gaat over de machteloosheid van een vader.

Het boek van alle dingen speelt zich af op een maatschappelijk scharniermoment. De positie van vrouwen verandert (of beter gezegd, die van de huisvader als pater familias is niet meer vanzelfsprekend) en de euforie van na de oorlog geeft ruimte aan een vrijere interpretatie van het geloof. Het moet ongetwijfeld voor vele mensen, net zoals voor Thomas’ vader, moeilijk geweest zijn te wennen aan die nieuwe tijden.

Ze zien de absolute zekerheden van het strenge Calvinisme en de patriarchale samenleving wegebben. Of hoe blijkt dat fundamentalisme in elk geloof en op elk niveau voorkomt en van alle tijden is. Een reactie uit angst een aantal zekerheden te verliezen.

Guus Kuijer heeft het historisch kader van zijn verhaal zeer gerespecteerd. Hij is er uitstekend in geslaagd de sfeer van 1951 weer te geven.

Toch is het niet alleen een somber boek. Tussen de regels vind je de typische humor van Guus Kuijer terug, zoals die bijvoorbeeld ook in de boeken van Polleke aan bod komt. Heel leuk zijn bijvoorbeeld de conversaties die Thomas houdt met Jezus, van wie hij zíjn ‘Here Jezus’ maakt en wie hij alles wat hij wil in de mond kan leggen. Ze vormen een tegenpool van de God van Thomas’ vader en maken het drukkende verhaal toch wat luchtig.

Over de tekeningen bij dit verhaal (Peter-Paul Rauwerda) kan je op zijn minst zeggen dat ze sober zijn en de sombere kant van het verhaal mee onderstrepen, maar ik vind ze toch net té oubollig voor een verhaal dat in de beste schrijftrant van de 21ste eeuw geschreven is.

Mag ik vragen hoe het komt dat je zoveel kinder- en jeugdboeken kent?

Heb je een boekwinkel of schrijf je over kinderboeken? Of vind je het gewoon prettig om ze te lezen?

Groetjes

Dettie

Hallo Dettie,

Nee, ik heb geen boekenwinkel. Ik verdien dus geen eurocent aan de boeken die ik hier bejubel. Wel ben ik onderwijzer van beroep, maar daar kan het niet helemaal aan liggen.

Ik ben in mijn schooltijd ook nooit gestimuleerd om boeken te lezen. Dat kan ik mijn leerkrachten van toen nog wel kwalijk nemen. Boeken lezen is gewoon veel te mooi om aan kinderen te onthouden. Pas in de normaalschool (Belgische naam voor opleiding onderwijzer) had ik een leerkracht Nederlands die me in contact bracht met boeken van A.M.G.Schmidt, Astrid Lindgren, Guus Kuijer... Dat was tenminste al een begin.

Na mijn studies heb ik een tijdlang mogen werken in het Cultureel Centrum van Hasselt (Belgisch Limburg). Ik werkte daar voor Barbara Wijckmans - op dit moment directrice van HetPaleis in Antwerpen. Zij heeft me de liefde voor hedendaagse jeugdliteratuur meegegeven. Echt een prachtvrouw!

Op dit moment denk ik eraan me ook beroepsmatig op de promotie van goede jeugdliteratuur te richten. Hoe precies, staat nog niet helemaal vast. Ideeën zijn altijd welkom.

Ik wil nog kwijt dat ik gisteren toevallig op deze website terechtkwam, maar ik vind ze nu al geweldig. Het is heerlijk om met andere jeugdboekenlezers van gedachten te wisselen.