Ben Golob - Het Land van Zwach (10+)

Hoi Bernadet,

Geen dank. Ik vind het leuk om zoveel mogelijk mensen te informeren over mijn boek. Dus als er meer vragen zijn, laat het dan gerust weten.

De antwoorden op je vragen:

De jongen die mede aanleiding was om het boek te schrijven, heeft zover ik weet het boek nog niet gelezen. Hij is inmiddels geruime tijd van school en ik heb hem vanaf toen niet meer gezien.

In de tijd dat ik nog met het schrijven van het boek bezig was, heb ik wel een aantal andere kinderen de eerste hoofdstukken laten lezen. Dit groepje bestond uit een mix van jongens en meisjes, waarin zowel goede als zwakkere lezers zaten. Zij wisten toen nog niet dat ik de auteur was, want dat zou hun mening wellicht hebben beïnvloed. Na ca. vijf hoofdstukken bleken alle kinderen enthousiast te zijn en ben ik met dit leesgroepje gestopt.

Lezen... Ik heb zolang als ik me kan herinneren met mijn neus in boeken gezeten en ook nu lees ik nog altijd veel. Of lezen een ‘must’ voor een schrijver is weet ik niet. Enerzijds kom je zo wel te weten waar je eigen voorkeuren liggen, welke schrijfstijl jezelf aanspreekt en je leert een hoop. Van de andere kant loop je natuurlijk ook het risico dat je (onbewust) zaken over gaat nemen en dat kan dan weer invloed hebben op de originaliteit van je eigen werk. Al met al denk ik dat het van persoon tot persoon verschilt.

vriendelijke groet,

Ben

Het is reuzeleuk dat je zomaar op de vragen wil antwoorden. Ik heb ook nog een vraag: hoelang heb je eigenlijk aan dit boek geschreven?

Met vr. groet. Tiba.

Dag Tiba,

Het aantal uren kan ik niet noemen. Ik heb er zelf geen idee van omdat ik schrijf wanneer ik tijd heb. Eigenlijk komt dat neer op de late uren in de avond of vroeg in de nacht. Maar tussen het eerste woord op papier (of beter op mijn monitor) tot de uiteindelijke presentatie van ‘het land van Zwach’ verstreek tweeëneenhalf jaar.

Begin 2002 ben ik aan het verhaal begonnen en ergens in de zomer van dat jaar was de ruwe versie klaar. Intussen had ik contact met een paar uitgevers die belangstelling hadden. Zij wilden echter zoveel veranderen om het aan hun huisstijl te laten voldoen dat dit uiteindelijk op niets uitliep. Hun voorwaarden hadden er naar mijn idee anders voor gezorgd dat het mijn verhaal niet meer zou zijn.

In oktober 2003 kwam ik bij uitgeverij Solo terecht. Van november 2003 tot april 2004 werkte ik het manuscript (hoofstuk voor hoofdstuk, zin voor zin) met een redactrice door. Het uiteindelijke resultaat ligt nu in de boekwinkel.

vriendelijke groet,

Ben

Dag Ben,

Bedankt voor je uitleg. Die vind ik heel interessant, want ik had geen idee dat het zo ging. Wat ik nog wou weten: ben je al bezig aan een vervolg?

Groetjes. Tiba.

Hallo Ben,

Leuk dat we een schrijver te gast hebben op het forum. Ik heb je website bezocht en wil je mijn complimenten maken. Het is moedig, en lijkt mij ook eng, om te publiceren. Je weet nooit wat mensen over je werk, waar jij zo op hebt gezwoegd, zullen gaan zeggen.

Ik blijf maar een lezer, denk ik.

Groeten Lizzy.

Hoi Tiba,

Nog voordat ik bij mijn uitgever terecht kwam, ben ik begonnen aan een ander jeugdboek. Tijdens het redigeren van ‘Zwach -deel 1’ heb ik dit verhaal afgeschreven. Het manuscript, met de voorlopige titel ‘Cita, het heksenkind’, ligt op dit moment bij mijn uitgever.

Onlangs ben ik begonnen met deel twee van ‘Zwach’. Dit wel op een laag pitje, want in de zomervakantie reserveer ik zoveel mogelijk tijd voor mijn gezin. In ieder geval komt Tim (de hoofdrolspeler) in een heel verrassende wereld terecht.

Verder gaat mijn zus (zij is illustratrice) tekeningen maken bij sprookjes die ik een tijd geleden voor mijn groep op rijm heb gezet. Dit zijn rijmelarijen, gebaseerd op echte sprookjes, met een verrassend (soms luguber) einde.

Geen idee of het allemaal boeken worden, maar je ziet ik zit niet stil.

hartelijke groeten,

Ben