Joke Guns & Yoeri Slegers - Ik ben Naat! (vanaf 6 jaar)

Hej Dettie,

Iedere lezer een eigen mening, hoor. Ik heb daar geen moeite mee.

Zelf beoordeel ik ook boeken én manuscripten. Bovendien ben ik met heel wat auteurs en illustratoren bevriend. Zij weten dat ik altijd mijn eigen mening geef, ook al is dat niet steeds even prettig.

In Vlaanderen heb ik tot nu toe enkel positieve recensies gekregen. Ook al is 'Ik ben Naat!' een AVIboek, toch heb ik er echt mijn ding mee kunnen doen. Ik voelde me zeker niet beperkt. Persoonlijk denk ik dat het verschil in taal (Vlaanderen versus Nederland) een rol speelt.

Op Leestafel lees ik af en toe recensies van boeken waar wij erg van onder de indruk zijn, en jullie helemaal niet.

Maar dat vind ik enorm boeiend.

Ik kan er maar van leren!

In het najaar verschijnt het vervolg op 'Ik ben Naat!'.

Ik ben benieuwd wat je daarvan zult vinden.

Groetjes,

Joke

Dag joke, als je tijd hebt (hopelijk niet, dan loopt je winkel goed!) zou ik graag wat meer horen over die verschillen tussen Vlaanderen en Nederland!

Doel je nu vooral op kinderboeken of ook romans voor volwassenen?

En waar zit het verschil: qua stijl, en taal? Of ook het verhaal en thema?

Dag Marjo,

Ik heb mijn 'stiel' geleerd in Nederland (jarenlang in de Drvkkery in Middelburg gewerkt). En nu run ik al het zesde jaar Woeste Willem in Aalst.

Eerst en vooral is er een heel groot verschil in smaak qua illustraties. Boeken die ik in M'burg nauwelijks verkocht kreeg (bv. de Horowitzen) wegens 'wat een lelijke cover', vlogen in Vlaanderen over de toonbank.

Ik durf te stellen dat in Vlaanderen veel vooruitstrevender met illustraties wordt omgegaan. Experimentele technieken, prentenboeken die op adolescenten en volwassenen zijn gericht. Dan heb ik het vooral over mijn eigen uitgeverij (De Eenhoorn) en soms ook Lannoo.

Vaak zijn het boeken die je moet leren appreciëren. In mijn beleving krijg je voor die moeite iets heel moois terug!

Qua taal zijn er m.i. ook grote verschillen.

Neem nu gewoon mijn eigen boek.

Natuurlijk kan iemand het slecht of goed vinden. Maar waar in Vlaanderen lovend gesproken wordt over de rijke taal, vindt Dettie dat de verhalen stilvallen. En ik vermoed dat wel meer Nederlanders haar daarin kunnen volgen. Waar recensenten hier zich verbazen over humor in dergelijke korte tekstjes, ontgaat heel wat mensen de humor in Nederland.

Ik ervaar dus twee compleet verschillende boekenwerelden.

En voor allebei goed doen, is niet simpel.

Ondertussen heb ik wel al mijn eerste 'fanmail' uit Nederland gekregen. Van kinderen én ouders. Daar ben ik erg blij om.

En van minder positieve berichten hoop ik nog veel te leren.

Groetjes,

Joke

(Het forum/messageboward ligt dwars, het lukt Joke niet om het bericht zelf te plaatsen

Dettie)

Maar jij bent Nederlandse toch? En je schrijft op z'n Vlaams dan? Ik heb dat boekje van jou niet gelezen, dus kan daar niet over oordelen.

Maar je schreef dat je hier op het forum had gemerkt dat Nederlanders en Vlamingen anders op boeken reageren. Kun je daar ook voorbeelden van noemen?

Ik ben Vlaamse, Marjo

Met een Nederlander getrouwd, jaren in Nederland gewoond.

En eigenlijk wil ik heel graag naar Zweden emigreren, dus ik ben een heel klein beetje van overal.

En voorbeelden?

'Liefde kan niet zonder liefde' bijvoorbeeld. Dat wordt toch makkelijk eng, griezelig, hard gevonden, heb ik in verschillende NL reacties vastgesteld, ook op de Leestafel. Terwijl ik het een pareltje vind! En in Vlaanderen zijn de reacties erop ook warmer. Precies zoals ik het in mijn vorige post probeerde te verwoorden.

Ik schrijf mee op www.verteleens.be . In de reacties op onze blogs daar kun je ook veel voorbeelden vinden.

Daar kom ik regelmatig, op verteleens. Overwegend Vlaams, denk ik. Op die enkele|Nederlander na. En nu weet ik ook waar ik Tine Mortier van ken!

Tja, ook dit genoemde boek heb ik niet gelezen.