Welkom Mirjam Oldenhave

Jeroen Brouwers schreef ergens dat in wat hij schrijft de feitelijke werkelijkheid verweven is met dromen en fantasieën, die wat hem betreft immers net zo goed werkelijkheid zijn.

Ik denk dat dat ook geldt voor het 'gebruik' van jezelf in een personage. Kun je er wel aan ontkomen? Zelfs al schrijf je over een oude man (in jouw geval een heel ander uitgangspunt)

Ik ben lezer, alleen een lezer!!

Dettie schreef :

Ja, ik heb altijd een bestaand persoon in mijn hoofd.

O.. en herkent iemand zichzelf wel eens?

Dettie

Die bestaande persoon gebruik in in de eerste versie, daarna begint de metamorfose. Dus in de uiteindelijke versie is de eerste persoon onherkenbaar geworden.

En, wie zijn jullie? Ik bedoel, zijn jullie beroepsmatig met kinderboeken bezig?

Nee hoor, wij hebben gewoon ontzettend plezier in kinderboeken lezen.

Dettie

maar ik begin met iemand die ik ken

Ik zat te denken hoe je in vredesnaam begint, en het leek mij bijna onvermijdelijk dat je met een "echt" personage begint, maar dat doet niet iedereen begrijp ik.

En ik denk ook dat je niet om jezelf heen kunt.

Hoewel ik dit al typend meteen betwijfel...

Ik denk dat bijna geen schrijver uiteindelijk al is het onbewust, om zichzelf heen kan, maar dat is bijna voer voor psychologen.

Wil

Marjo schreef : Jeroen Brouwers schreef ergens dat in wat hij schrijft de feitelijke werkelijkheid verweven is met dromen en fantasieën, die wat hem betreft immers net zo goed werkelijkheid zijn.

Ik denk dat dat ook geldt voor het 'gebruik' van jezelf in een personage. Kun je er wel aan ontkomen? Zelfs al schrijf je over een oude man (in jouw geval een heel ander uitgangspunt)

Ja, dit herken ik wel. Ik zit even te denken of ik een schrijver weer die totaal andere personen kan scheppen...