Marlies Verhelst & Jenny Bakker (ill) - Van Bigkikker tot Neushoornvogel

Die fantasie is gewoon van dat moment, ze zijn heerlijk aan het tekenen bijvoorbeeld, wat maakt het dan uit dat ze een schaap 10 poten geven of een poes drie staarten.

Ze zien vanzelf wel dat het anders is.

Dettie

Dat klopt. Met tekenen kun je je lekker laten gaan.

Maar als je de vraag stelt: hoeveel poten heeft een schaap? En het antwoord is dan 12, dan heb ik toch bedenkingen.

Maar daar gaat het in dit boek niet over. Het jongetje heeft zijn eigen beelden bij het noemen van namen van dieren zoals neushoornvogel of bigkikker - die beelden worden ook in het boek weergegeven - aan het eind ziet hij hoe ze er werkelijk uitzien, heel anders natuurlijk.

Maar het is juist de fantasie van het jongetje dat het boek zo leuk maakt.

Je schrijft:

"Als dat kind beweerde dat een schaap 12 poten had, moest je daar niet tegen in gaan en zeggen dat het er maar vier waren. En als je knutselmateriaal gaf om een rups te maken, mochten dat niet alleen rondjes zijn, zoals ze gewend zijn, maar ook driehoekjes, vierkantjes enz..."

Ik denk dat een kind er al gauw genoeg achter komt dat een schaap 4 poten heeft en een rups niet uit vierkantjes bestaat. Als ze op latere/oudere leeftijd dat nog vol overtuiging roepen, dus op ene leeftijd waarop ze het zeker kunnen weten, is het wat anders, maar laat een jong kind lekker fantaseren en dingen roepen, wat maakt het uit, dat komt vanzelf wel goed.

Dettie

Het ging al niet meer om dit boek hè, ik meldde het meer omdat ik die opmerking opgevangen had, en ik daar aan dacht toen ik jouw verslag las.

Maar degene die tegen die peuterjuf zei dat het vrijer moest, heeft dus jouw instemming...