Marjolijn Hof - Een kleine kans (10+)

Ik ben een tijdje afwezig geweest van het forum en lees vandaag de mooie discussie. De standpunten en argumenten van zowel Dettie als Marjo zijn boeiend. Het blijft natuurlijk een eeuwige discussie: wat mag wel en niet in kinderboeken. Ik kan alleen maar mijn standpunt toevoegen, zonder te pretenderen dat dit heilig is.

Ik denk dat veel mensen een beeld hebben van een tamelijk zorgeloze kindertijd (of dan toch tenminste een tijd van alleen maar kleine zorgen). Ik geloof daar niet echt in. Zorgen zijn zorgen. Een kind dat zijn poes verliest kan dat bijvoorbeeld even erg vinden als een volwassene die een familielid verliest. Wat kan dan de taak zijn van kinderboeken? (slechte vraag natuurlijk: kinderboeken hebben geen taak) Boeken kunnen herkenbaarheid oproepen, maar ook net ontmoetingen met het onbekende. Kinderboeken kunnen helpen emoties te kanaliseren, maar ook reacties oproepen op of tegen de belevingswereld van anderen. Ik vind dat dat mag. Kinderboeken mogen over veel meer gaan dan prinsen en prinsessen, toffe jeugdclubs en het zoeken naar een schat.

Persoonlijk heb ik er een probleem mee als je kinderen alleen maar vertelt dat de wereld mooi is. Op zich niets mis mee natuurlijk, maar de confrontatie met hoe de wereld echt in elkaar zit, kan je uiteraard niet ontlopen, of dat nu op 10 jaar of op 18 jaar gebeurt. Zomaar alle elende van de wereld loslaten in kinderboeken dan? Natuurlijk niet, en het is dat wat de gouden uil juryvoorzitster in haar interview in Humo probeerde te vertellen: breng het op een manier die vatbaar is voor kinderen, waar kinderen mee weg kunnen, waar ze wat aan hebben... En ik vind dat Marjolijn Hof daar heel goed in geslaagd is.

interview humo schreef : Zoals beloofd op de persconferentie: wie ons één probleem kan noemen dat níét in de oogst van 2006 voorkomt, krijgt van ons een pint. Zelfmoord, tienerzwangerschap, echt-scheiding, reuma, taaislijmziekte, dementie, kinderprostitutie, racisme, verslaving - ze zijn allemaal present. En we zouden enthousiast zijn als die ellende allemaal goed was opgeschreven, maar bij het gros van de ingestuurde boeken zou je van pure ellende zélf naar de fles grijpen

Ik ben het met je eens Stefan dat er best pittige dingen in een kinderboek mogen staan en het onderwerp mag ook heftig zijn (ik vond het meisje met de zwavelstokjes vroeger al aangrijpend :shock: ) Wat ik eigenlijk wilde zeggen dat dit boek ook een gevaarlijk boek kan zijn.

In dit boek zijn de ouders heel begripvol, moeder legt alles prachtig uit en luistert goed naar haar dochter. Maar het boek kan ook op idee brengen...

Het meisje gaat behoorlijk ver in haar gedachten en bezweringen.

En de malende gedachten van het meisje vind ik in dit boek niet echt tot een bevredigend eind komen. Ze wordt in haar zeer ver gaande gedachten gestoord door een man en vooral daarom doet ze het niet. Daarna vertelt ze het wel aan haar moeder maar echt goed afgewerkt/uitgewerkt wordt het niet in mijn ogen.

(Ik woon tegenover een psychiatrisch ziekenhuis en spreek regelmatig met de bewoners waarvan sommigen dwanggedachten hebben, misschien dat ik dat aspect daarom nogal naar voren haal en mijn bedenkingen erbij heb.)

En inderdaad kinderboeken hoeven niet alleen maar over prinsjes en prinsesjes te gaan maar de horde probleemboeken (zie quote) die nu uitgegeven worden vind ik persoonlijk ook idioot, een kind mag toch wel een béétje kind blijven en genieten van een mooi, prettig verhaal zonder alle ellende en narigheid die misschien later genoeg op zijn/haar pad komt?

(Gelukkig zijn die boeken er ook wel maar die probleemboeken zijn gewoon een hype en ik heb daar moeite mee, mits ze goed en deskundig zijn geschreven)

Dettie

Goh, helemaal niet gezien dat je mij nog geantwoord had Dettie..

Moet nu dus even aan de bak..

Ik denk dat ik Zwagerman goed begrepen heb hoor.

Moeten de gebeurtenissen als 6 mei, 11 september, bij de naam genoemd worden? Toch niet?

Ik noem boeken die de problemen van de hedendaagse maatschappij bepreken straatrumoer. En ik vind boeken waar geschreven wordt over het nihilisme van de jeugd (hoewel dat van alle tijden is) bij straatrumoer horen. Dat boek van Thomas Blondeau bijvoorbeeld.

Hans Hogenkamp, Walter van de Berg, Stefan Nieuwenhuis en er zijn er wel meer..

Maar in jeugdboeken hoeft dit (maatschappelijke betrokkenheid) voor mij niet aan de orde te komen. Kinderen krijgen nog genoeg voor hun kiezen. (we hebben het over B-boeken hè) Waar zij wel mee te maken krijgen zijn de problemen zoals mevrouw Slee ze zo lekker overdadig in haar boeken kon zetten.

En ja, ik vind ook dat Marjolijn Hof het op een goede manier behandelt..ik ben benieuwd naar haar nieuwe boek..

Dat kinderen (naarmate ze ouder worden steeds meer) graag over die problemen lezen kun je niet aan de ouders wijten. En eigenlijk is het toch zo dat ook veel volwassenen graag die boeken lezen die Ophrah Winfrey aanprijst??

Het is lastig hier over een oordeel te geven, want over welke leeftijd hebben we het? En is het niet zo dat een tienjarige uit de Randstad een heel andere tien-jarige is dan eentje uit de provincie?

Moet een schrijver daar ook rekening mee houden??

Ik heb net dit draadje gelezen. Leuke discussie. Ik kwam erop omdat ik twee weken geleden in een boekwinkel in Noordwijk twee boeken van Hof zag staan, waaronder dit boek. De winkelier had er een briefje met de mening van een van zijn verkopers opgeplakt. Er stond iets van 'de nieuwe Polleke' ofzo. Vandaar dat ik de naam van de schrijfster opschreef, ik ben groot fan van 'Polleke' van Guus Kuijer'. Nu ik jullie discussie heb gelezen krijg ik wel een heel ander beeld. ben benieuwd wat jullie van de Polleke vergelijking vinden. Ik ben van plan het boek zelf ook nog te lezen, maar dat kan nog wel even duren.

MarijeG ( ook bekent al Floddertje)

Ha Floddertje/Marije,

Leuk je hier ook te zien.

Ik heb alleen Het boek van alle dingen, Op je kop in de prullenbak en Ik ben Polleke hoor gelezen van Guus Kuijer.

Ik ben Polleke hoor ging over het verwerken van de dood van haar opa zoals je waarschijnlijk wel weet.

Persoonlijk vind ik Kuijer meer kindgericht schrijven maar echt zeggen of Polleke te vergelijken valt met dit boek dat kan ik niet.

Daarvoor ken ik de Pollekeboeken niet genoeg.

Groetjes

Dettie

Ik heb gezocht naar dit boek in de bieb, maar het was uitgeleend.

Ik ga het zeker lezen!

Ariadne