Susan Kreller - Elektrische vissen 12+

haha dat staat allemaal ook inde recensie! Ook dat het door Emma verteld wordt. Alleen niet dat het in de taal geschreven is die bij haar past.

Maar het enige verschil met gewone jeugdboeken is dat het niet in hippe kekke taal is geschreven maar gewoon zoals zij het beleeft.

Eigenlijk wel lekker, ik word soms best moe van die flitsende, jongerenboeken met mailtjes en appberichten en zo.

Dettie

Ik heb de vervelende gewoonte om te reageren om het laatste wat ik lees en dat is 'Alleen niet dat het in de taal geschreven is die bij haar past.'

En hier gaat het natuurlijk om. Hoewel het in een boek als Marcel van Mortier en nog vele anderen ook wel vanuit het kind geschreven wordt, terwijl die boeken echt geen kinderboeken zijn. Dat verschil zit 'm toch in de stijl, heeft niets te maken met wie de personages zijn.

En ik kan me alleen maar afvragen wat die elektrische vissen in de titel zijn.

Ik weet natuurlijk wel wat elektrische vissen zijn, vissen zoals sidderalen en wat andere soorten vissen die elektriciteit op kunnen wekken om hun prooi te verdoven of te doden, maar ik kan hier niets over in de bespreking vinden.

Dat kan ik ook niet melden Renate, want dan verraad ik teveel.

Dettie

Het boek zien te lezen dus.

Ik loop net over het winkelcentrum en hoor een klein manneke aan zijn moeder vragen: 'Mam, bestaan elektrische vissen?'

Op zich niet zo gek natuurlijk, maar ik heb net gisteren dit boek gelezen...

Ik zou waarschijnlijk helemaal niet opgemerkt hebben dat het geen hippe taal is. Het is wel meteen duidelijk dat het een boek is voor oudere kinderen - C-boek - en bij die boeken is eigenlijk nauwelijks sprake van hippe taal zoals jij waarschijnlijk bedoelt. Ik zou tenbminste geen voorbeeld kunnen noemen.

Afgezien daarvan: het is een heel mooi verhaal! En goed geschreven (dus)