Dat met die appjes en zo, dat valt reuze mee in C-boeken. Maar nu je dat als kenmerk noemt, ja, Margje Woordrow en Ellen van den Boogaart doen dat zeker! Maar daar dacht ik niet aan, die staan niet bij ons op school. Dat is onderbouw middelbare en daar ben ik helaas nu minder van op de hoogte.
Ik bedenk nu dus: binnen de categorie C-boeken - zoals natuurlijk bij alle categorie - is er natuurlijk diversiteit.
We moeten het er maar op houden dat er ook voor elk wat wils is: mooie verhalen - zoals deze - voor de serieuzere lezer, of de serieuze momenten, en hippere boeken die inderdaad meegaan met de moderne media.
De schrijfster had dit verhaal ook in een andere vorm kunnen gieten, als een soort dagboek, of mailtjes aan een achtergebleven vriendin. Ik ben blij dat het niet zo gedaan is, maar dat had ook bij de leeftijd gepast.
