De moeder noemt de dochter een drama queen, en geef toe: zo gedraagt ze zich soms toch wel. Al is het niet met bewust effectbejag, ze is gewoon zo.
Ze zullen dat beeld gebruikt hebben omdat het jongeren aanspreekt? Queen misschien ook vanwege dubbele betekenis gezien de geaardheid? Of zoek ik nu te ver?
Het is een mooi verhaal, wel voorspelbaar, en daarom is het einde niet zo mooi, maar eigenlijk vind ik de moeder-dochterrelatie hier beter dan voren komen dan de vriendinnenband. Het feit dat die twee slechts vijftien jaar in leeftijd schelen en hoe de moeder dat toch allemaal maar doet.
De toon van het verhaal blijft vrolijk, er is wel die 'ellende', maar niemand zit er echt mee. Nou ja, soms wel, maar ze blijven optimistisch en gaan door.
Dat is toch een ander soort ellende dan je soms in andere boeken tegenkomt, waar je als lezer depressief van kunt worden!
Ik denk dat jongeren wel meer voor de vriendinnenkant zullen gaan, maar ach, ook niets mis mee.