Pierre Lemaitre - Vrije val

Er lijkt ook ook wel het een en ander op de experimenten af te dingen te zijn, maar toch, als je kijkt naar diverse reële gebeurtenissen, zoals Abu Graib en dergelijke, dan zie je toch wel dat mensen heel ver kunnen gaan, als ze in de overtuiging zijn dat de ander het 'verdient'.

Bij de meneer in dit boek is het anders. Hij denkt gewoon niet aan anderen maar alleen aan zichzelf.

Tja, die mensen zijn er. En het is moeilijk om te beoordelen wat we zelf in vergelijkbare omstandigheden zouden doen. De meeste mensen die zo lang zonder werk zitten, zullen wel graag een baan willen hebben. Het hebben van een betaalde baan, geeft toch ook een zeker zelfrespect. Ik kan me levendig voorstellen dat de man niet afhankelijk wil zijn van het inkomen van z'n vrouw en wat hij met rotbaantjes zelf nog bijeen weet te schrapen. Ik zou ook niet graag financieel afhankelijk zijn van iemand waar ik een relatie mee heb. Dan maar geen relatie.

Het stel in dit boek is al jaren gelukkig met elkaar getrouwd en heeft twee volwassen dochters. Nicole verwijt Alain geen moment dat hij geen baan meer heeft en steunt hem waar ze maar kan. Natuurlijk is het niet fijn om financieel afhankelijk van de ander te zijn maar Alain heeft altijd een baan gehad en is ook gewoon op zoek naar een andere baan. Het is een periode waar ze zich als echtpaar doorheen kunnen knokken. Hun relatie kan dat aan. Alain kan er echter niet mee leven en daarom doet hij wat hij doet. Daarom vind ik dit ook een goed boek voor Leesclubs. Er zullen veel verschillende meningen over het boek zijn. Je kunt er uuuren over discussiëren.

Zeker, maar als je al 4 jaar geen echte baan meer hebt gehad, kan ik me voorstellen dat je wanhopig wordt en dat je alles wilt doen om er uit te komen. Dat de partner er geen bezwaar tegen heeft om haar man te onderhouden, maakt voor mijn gevoel weinig uit. Want hoe lang kan dit doorgaan? Afhankelijk zijn is niet leuk, want het maakt de relatie ongelijkwaardig. Er is dan geen sprake meer van wederkerigheid: 'ik doe iets voor jouw en jij doet iets voor mij'.

De verhouding in de relatie is veranderd, van 2 partners die beide aan het gezinsinkomen bijdroegen is er een situatie waar een partner voor het inkomen zorgt, terwijl de andere partner nauwelijks nog iets bijdraagt. Dat is geen prettig gevoel. Dat heeft niets met verwijten te maken, dat gaat om het gevoel dat de afhankelijke partner heeft. Verwijten zijn niet nodig, de situatie is verwijt genoeg en de manier waarop er in de maatschappij tegen mensen zonder werk wordt aangekeken, draagt daar nog extra aan bij.

In zo'n situatie zullen sommige mensen misschien dingen doen, die ze anders niet zouden doen. Een kat in het nauw maakt rare sprongen.

Ik ben het gedeeltelijk met je eens, Renate. Natuurlijk verandert er iets op het moment dat iemand thuis komt te zitten maar je kunt ook op andere manieren dan met geld aan het gezin bijdragen. Alain kan er in ieder geval niet mee leven en maakt inderdaad rare sprongen.

Denk je dat het een boek voor jou is of dat niet?