Roel Janssen - Alles verloren

Ik heb het nu niet over de persoon die ik eerder noemde, maar denk je ook niet dat juist de mensen die afhaken bij feiten degenen zijn die hier juist over zouden moeten lezen? Ik wil niet generaliseren, heb ik een hekel aan, maar...nou ja, ik denk wel dat je de verpakking van de feiten aan moet passen voor iedere doelgroep.

Ik begrijp wat je bedoelt en dat is inderdaad wel een puntje. Mensen willen er soms ook gewoon niet over lezen omdat ze hun mening gewoonweg niet bij willen stellen. Dan zou je de informatie misschien stiekem naar binnen (in hun breinen) moeten "smokkelen". Maar als ik een schrijver zou zijn, weet ik niet of ik daar zin in zou hebben. Dit onderwerp is zoals het is en het zou me tegenstaan om het in een ander jasje te moeten verpakken omdat mensen er anders misschien geen zin in hebben. Maar zo bereik je inderdaad misschien niet het publiek dat je zo graag zou willen bereiken. De mensen die het zeker zal interesseren, zijn immers vaak al goed op de hoogte.

Ik weet niet, maar dat blijft uiteindelijk altijd het probleem.

Kijk naar de reacties van de mensen op Goede Tijden Slechte Tijden, waarin kennelijk op dit moment iemand zich inzet voor de komst van een asielzoekerscentrum. Voor veel mensen schijnt dit het kijkgenot te bederven, terwijl je natuurlijk ook kunt zeggen dat het belangrijk is om dit ter sprake te brengen.

En het is uiteindelijk ook niet allemaal zo eenvoudig. Want is het eigenlijk wel mogelijk om al het leed in de wereld op te lossen?

De mensen die voor de opvang van vluchtelingen zijn, zijn ook vaak de mensen die niet getroffen worden door de negatieve effecten van het een en ander en dan is het heel gemakkelijk om alleen maar te wijzen naar de ellende waar de mensen uit komen, zonder veel oog te hebben voor andere kanten van het probleem. Voor de meeste mensen is het hemd nader dan de rok en misschien geldt dat uiteindelijk wel voor iedereen. En zeker mensen die zelf ook al worstelen met problemen, zullen het misschien minder leuk vinden als er meer aandacht lijkt te zijn voor de problemen van nieuwkomers, dan voor die van hen.

Is het een en ander hiermee altijd goed te praten? Wat mij betreft niet, maar je kunt er uiteindelijk niet omheen dat mensen zich achtergesteld voelen, hoe vaak je ook wijst op de ellende die er elders heerst.

Helaas denk ik niet dat het mogelijk is om al het leed in de wereld op te lossen, hoe mooi dat ook zou zijn. Waar ik me soms vooral aan stoor, is dat veel mensen hun ogen voor het leed van anderen sluiten. Als zij en hun familie het goed hebben, dan is het goed. Als er iets gebeurt waardoor hun persoonlijke situatie bedreigd wordt, komen zij in opstand. Natuurlijk is dat tot op zekere hoogte te begrijpen maar ons persoonlijk welbevinden gaat helaas veel te vaak ten koste van het leven van anderen. We doen het allemaal, denk maar aan alle fabrieken in Azië waar een groot deel van onze spullen vandaan komen. Oplossen kunnen we het misschien niet maar simpelweg ontkennen wat er gaande is, is natuurlijk al helemaal geen optie. Een beetje erkenning zou al heel veel verschil maken. Als iedereen zich in ieder geval zou proberen te verplaatsen in situaties van anderen, zou er veel minder onvrede, onbegrip en haat zijn. Daarom ben ik een voorstander van dit soort boeken en ook van aandacht voor dit soort onderwerpen in soaps. Nu roepen veel mensen maar gewoon van alles terwijl ze zich nog geen seconde echt in het onderwerp verdiept hebben.

Tja, aan de andere kant gaat dat welbevinden van die vluchtelingen ook vaak weer ten koste van mensen die hier al lang wonen. Het is ook niet leuk als je zelf een kind hebt, dat een woning zoekt, om dan te zien dat een vluchteling wel met voorrang aan een huis geholpen wordt.

En ik kan me ook voorstellen dat mensen hun ogen op een gegeven moment hun ogen willen sluiten voor het leed in de wereld, gewoon omdat het op een gegeven moment te veel wordt. Het is natuurlijk erg wat er elders gebeurt, maar we spiegelen ons uiteindelijk toch vooral aan onze eigen omgeving. Tegen iemand die ernstig ziek is, zeg je ook niet direct dat de mensen in de derde wereld het veel slechter hebben, zeker als ze gezondheidsproblemen hebben. Op die manier kun je namelijk alles ook wel weg relativeren.

En ja, je kunt wijzen op de arbeidsomstandigheden in de fabrieken waar onze spullen vandaan komen, of het nu om alle rommel van Primark, of de nieuwste Iphone gaat. Aan de andere kant, zouden deze mensen zonder die fabrieken helemaal geen inkomen hebben. Het is allemaal niet zo eenvoudig.

Als ik zie dat straattuig soms met veel inspanningen aan werk wordt geholpen, terwijl ik hemel en aarde moet bewegen om hulp te krijgen, dan heb ik ook tegenstrijdige gevoelens. Aan de ene kant vind ik het goed dat jongeren die problemen veroorzaken aan werk worden geholpen, zodat ze zich misschien niet meer vervelen en geen rotzooi meer trappen, maar aan de andere kant heb ik ook altijd een betaalde baan willen hebben.

Daar heb je gelijk in en daarover blijven veel mensen onderling van mening verschillen. Het voelt natuurlijk soms ook dubbel. Ik denk wel dat we ons welbevinden en dat van vluchtelingen goed met elkaar moeten vergelijken. Want hoe je het ook wendt en keert: wij komen niet uit een oorlogssituatie en vluchtelingen (die hier mogen blijven) wel. Dat wil niet zeggen dat ze nu overal haantje de voorste mogen zijn maar er moet wel een nieuw evenwicht gevonden worden. We moeten als het ware allemaal een beetje inschikken en dat is niet altijd makkelijk.

Maar deze discussie is eigenlijk niet geschikt voor dit forum. Terug naar het boek dan maar weer: ik zet het op mijn lijstje.