Enckels & Dewit – Operatie monstrans

Ik kan mij herinneren dat het in de tijd van mijn ouders normaal was om als je bv werk zocht je bij een "bevriend" partijgenoot aan te kloppen en die kon dan wel iets voor je "betekenen". Maar ik dacht dat dit er nu wel al lang uit was.... zouden er nog politiekers zijn die daar echt hun broek aan verbranden?

Ik vind het niet "uitgesproken" einde een beetje teleurstellend. Nu moet je zelf bedenken wat er gebeurd met Pema, Vanhees is blijkbaar toch in Afrika geraakt en daar houdt het dan op? Misschien een dikke cliffhanger naar het volgende boek? Dat het dan maar snel te lezen is want ik ben heel nieuwsgierig!

Inderdaad vond ik die losse eindjes wel een minpunt van het boek. En ja, het feit dat Vanhees in Afrika terecht komt en daar naar alle waarschijnlijkheid gewoon doorgaat met z'n praktijken vond ik ook wat onbevredigend.

Tja, in hoeverre vriendjespolitiek nog voorkomt in België, zou ik niet weten. Je komt het in ieder geval wel regelmatig tegen in Belgische boeken, hoewel die meestal al wat ouder zijn. Er is natuurlijk ook een soort grijs gebied. Het bevoordelen van vrienden zul je overal wel tegenkomen. Als je een goede behanger, schilder, of zo zoekt, zul je misschien eerst aan kennissen vragen of zij misschien iemand kennen die dat kan doen. Er zijn natuurlijk ook politici die opdrachten doorschuiven naar bedrijven waar ze een band mee hebben.