Cody McFadyen-De stilte van de hel (samenlb. dec'09/jan'10)

Het is inderdaad een superspannend boek. Alleen kun je zowat halverwege het boek al vermoeden wie er achter zit (wist ik toch) en vind ik het heel jammer dat de moordenaar van haar man en dochter erbij word gesleurd op het einde... ik vond dat niet logisch....

Verder onder de verklapper

V

E

R

K

L

A

P

P

E

R

Hij kende Smoky toen nog niet en toch was hij degene die die Sands de sleutel gaf? Leek me absurd. Gewoon om te testen of zij zijn Abberline was? Hij kon toch niet vermoeden dat ze haar eigen dochter zou raken? Dat ze daardoor niet meer met een geweer zou durven schieten? Voor hetzelfde geld had ze gewoon die Sands geraakt en leefde haar dochter nog en was het naar mijn gevoel een heel ander verhaal geworden.

Niet alleen kun je halverwege al vermoeden wie er achter zit, het boek is een en al stereotypes en clichés. Het begint al met die sessie bij de psychiater, je weet hoe het zal gaan. Dan op kantoor: jawel hoor, allemaal van die types die je steeds opnieuw tegenkomt.

Bij dat telefoontje over de moord op de vrouw die natuurlijk haar vriendin was, en die natuurlijk een kind heeft (haar eigen kind was vermoord) ben ik afgehaakt.

Ik wil verrast worden, niet van tevoren al weten wat voor verhaal het is.

Dit is wat ik een bouquetthriller noem: meer van hetzelfde.

Dat is wel een heel groot verschil met Joanazinha's ervaring.

Dettie

Het is al eerder duidelijk geworden dat Joanazinha een heel andere insteek heeft dan ik wat betreft thrillers.

Niks mis mee.

Marjo schreef : Het is al eerder duidelijk geworden dat Joanazinha een heel andere insteek heeft dan ik wat betreft thrillers.

Niks mis mee.

Inderdaad niks mis mee. Ik vind het wel leuk om de verschillende indrukken over een boek te lezen. En bij alle soorten boeken blijkt maar weer dat wat de een geweldig goed vindt, een ander niet kan boeien.

Nog steeds niet te pakken kunnen krijgen. Ik zal deze week eens kijken bij de bieb.

groetjes, irene