Philip Kerr - De een van de ander (SamenLB juni/juli 2008)

Dat geldt voor mij ook, en dat is bij veel boeken zo..

Ik ben er vanavond in begonnen. Eindelijk :roll:

Ik zou willen dat het eindelijk eens zomer werd, maar anderzijds: met een dekentje op de bank, kopje koffie naast me en intussen lekker De een van de ander lezend, heeft ook z'n charmes. Ik heb het uit, dit boek van Philip Kerr en ik vond het héél erg goed.

Zoals Marjo al aangaf in haar verslag, bijna alles heeft te maken met DE plot, ook de eerste zaakjes waarin hoofdpersonage Bernie Gunther betrokken raakt, en die minder interessant lijken. In die zin komt het verhaal inderdaad wat traag op gang, maar als lezer zie je een fractie van een seconde sneller dan Bernie in wat een puinhoop hij terecht komt. De afwikkeling van het verhaal leest als een trein, geeft zeker antwoord op vragen die ik me bij het begin van deze topic stelde (over hoe ex-nazi's zich voelden en gedroegen na de oorlog) en is ook heel verhelderend in breed historisch en politiek perspectief. De rol van de naoorlogse kerk bijvoorbeeld. De kiem van het Israëlisch-Palestijns conflict. De gepleegde gruweldaden en de aangehaalde (loze) excuses ervoor.

DUS: een heel leerzaam boek, maar niet alleen dat, ook spannend door een fantastisch plot, goed geschreven (al staan er enkele ergerlijke zetfouten in het boek), met mooi uitgewerkte karakters en als kers op de taart: er zit ook best veel (zwarte) humor in.

Beste mede-lezers: kunnen jullie je hierin een beetje vinden?

Ha, heb jij ook die neiging om zwarte strepen te trekken bij die zetfouten?

Ik kan me vinden in jouw mening, maar.. het is fictie. Ik trek dus de inhoud van het boek niet helemaal door naar de werkelijkheid. Ik bedoel dat het voor mij niet zomaar meteen een reden is om aan te nemen dat ex-nazi's zo waren. Ze zouden zo kunnen zijn, vooruit. Maar net zo goed kan het zijn dat dit geschreven is omdat ze graag willen dat ze zo geweest zouden zijn.

Het wordt ingewikkeld. Ik geloof wel dat er mensen waren die tegen Hitler waren hoor, maar de vraag rest of schrijvers zich niet alleen maar willen verontschuldigen voor het zwijgen en niet handelen.

Marjo, bedankt dat je me even wijst op het onderscheid tussen fictie en non-fictie Natuurlijk weet ik wel dat dit boek geen absolute geschiedschrijving is. Maar het geeft wel een goed, en divers, beeld van de emoties na WOII. Sommigen vonden nog steeds dat Hitler het bij het rechte eind had, anderen hadden tijdens de oorlog genoeg gedaan om zelf niet verdacht te lijken, maar ook niet meer dan dat, anderen sloofden zich uit... Als je gaat zoeken in historische getuigenissen, dan vind je ongetwijfeld dat brede beeld terug. Alleen nemen weinig mensen de moeite om die "échte" (want die kunnen na de feiten ook gekleurd zijn) getuigenissen te lezen, en is het verhelderend als zo'n stuk belangrijke geschiedenis vermenselijkt wordt in een boek als De een van de ander.

Natuurlijk is dat zo.. zouden er ook boeken zijn over mensen die zoals jij zegt na de oorlog bleven geloven in een derde Rijk??