Karin Slaughter - Onzichtbaar

da's de eeuwige discussie hé. Teveel geweld op tv, teveel geweld in boeken, teveel geweld in computergames,...... noem maar op. Maar je moet eens 5 minuten kijken naar het nieuws of een stuk lezen in de krant. Het is schering en inslag. Mensen moorden elkaar uit voor soms 10 keer niets en dan tonen ze dat met sensationele beelden op het nieuws. Hoe sappiger hoe liever.

Ik las vandaag een stuk in de krant dat kinderhandelaars op zoek zijn naar wezen in de gebieden waar de tsoenami toegeslagen heeft met daarbij een foto van een kind die bij het puin staat van wat waarschijnlijk zijn huis was. Heel schrijnend allemaal. Daar reageert geen mens op. Maar op een nieuwe soap over russische meisjes die gerecruteerd worden als danseressen maar dan in het prostitutiemilieu terecht komen.... Ho maar! Hele discussies! Was thailand niet het land die leefde van het sextoerisme????? Pas op ik keur het niet goed maar ik krijg de kriebels als iemand van de ene kant geweld en dergelijke in boeken enz. aanklaagt maar voor de werkelijkheid zijn ogen gesloten houdt.

We leven in een wereld waar sommige mensen weinig op hebben met een mensenleven. Een mee of een minder Of zoals ik onlangs tegen iemand zei. Een natuurramp is erg maar oorlog vind ik véél erger omdat daar mensen beslissen. zo van "je gezicht staat me niet aan" en pang een kogel door je hoofd. Kinderen, bejaarden, enz. met niemand wordt er rekening gehouden. Idem voor ontwikkelingslanden. Daar sterven ook dagelijks mensen maar geen mens die daar nog wakker van ligt. Mensen storten nu massaal geld voor de slachtoffers van de getroffen gebieden, regeringen praten over kwijtschelding van de schulden,...... Ik vraag me af, moesten er op dat moment niet zoveel toeristen zijn of er ook zoveel mensen zouden op reageren. Ik weet het, het is hier nauwelijk de plaats om daar mijn gal over te spuwen......

groetjes Inge

Ja Inge ik hoorde dat bericht op de radio van die kinderhandelaren en zat me ook kwaad te maken. Ook dat mensen meteen gaan plunderen, hebben hebben hebben ongeacht dat een ander alles kwijt is! En het meest erge vind ik de toerist die doodleuk weer aan het strand gaat liggen en zijn drankje en eten verlangt!

Ik zat van de week te zappen en kwam bij RTL-boulevard en wat was hun nieuws? Wij gaan meedoen met de actie 555. Sensatie, ze deden mee! Niets over het waarom van de actie of dat ze blij waren een steentje bij te kunnen dragen om die mensen daar te helpen, nee het nieuws was dat ze mee deden met de actie! Brrrr, enge mensen.

Over de ontwikkelingslanden.... die zijn niet interessant genoeg, die kosten alleen maar geld dus... hoor je daar niets over.

Nou ja, ik kan ook nog uren doorgaan, ik stop er maar mee

bernadet

Om even terug te komen op literaire thriller. Gaan thrillers dan diep? Nu ben ik geen kenner van thrillers maar in de hele enkele die ik gelezen heb ging het vaak meer om de spanning dan dat het diep gaat.

Ik denk dan dat een psychologische thriller eerder diep gaat.

Ik zal er wel helemaal naast zitten. Maar mijn vraag is dus; gaan thrillers diep? Ik weet het écht niet omdat ik ze niet lees.

Bernadet

bernadet, ik lees wel thrillers en zou er niet kunnen op antwoorden ik lees een boek omdat het (of de auteur) me aanspreekt maar ik heb er altijd problemen mee om dan te gaan discussieren. Wat is literair? Wat bedoelen ze met diepgaand? ....

Sommige mensen kunnen het boek volledig analyseren. Bespreken zelfs de schrijfstijl, hoe de zinnen opgebouwd zijn,..... Voor mij is dat dus allemaal niet weggelegd. Ik lees een verhaal, boek,.... En het lijkt me een goed verhaal of een slecht verhaal, het blijft me bij of het blijft me niet bij, het is interessant of niet interessant, de personages spreken me aan of spreken me niet aan,...... (wel niet zo zwart-wit maar het heeft best weer wat ik bedoel). Ik zal wel geen literair wonder zijn zekers. Ik kom wel tot de conclusie dat ik steeds minder boeken "echt" goed vind. Dat ik iets kritischer wordt

groetjes Inge

Heel veel thrillers gaan niet diep vind ik, maar dat verwacht ik ook niet van thrillers. Ik vind het dan belangrijker of ik het een goed en spannend boek vind.

Maar soms heb je wel uitzonderingen van Thrillers die wel diep gaan. Bijvoorbeeld Henning Mankell, die schrijft in al zijn boeken over Kurt Wallander. Er is altijd wel een misdrijf gepleegd in zijn boeken, maar je volgt ook de ontwikkeling van Kurt Wallander. En dat vind ik erg goed gedaan.

Bianca

Dat zijn dus de psychologische thrillers. Zoals ook die van Elisabeth George, Nicci French (meestal). Als de karakters uitgediept worden en je meer te weten komt over het waarom van alles, de beweegredenen, vind ik het psychologische thrillers.

Literair noem ik het als de beschouwingen tussen alle spanning door zich meer op het filosofische vlak verbinden. Poltieke thrillers, dat is duidelijk. Rechtbankthrillers ook, en dan blijft er nog een categorie over waar het alleen om de misdaad en de oplossing gaat. Een soort Baantjer. Actie, spanning, maar niet veel meer dan dat. Ik dacht dus dat Karin Slaughter ook zo schreef.

De hoeveelheid geweld maakt me niet uit (Mo Hayder is gruwelijk, maar gruwelijk spannend!), maar ik wil wel graag psychologie of filosofie in de boeken.

Marjo