Karin Slaughter - Onzichtbaar

Sommige mensen kunnen het boek volledig analyseren. Bespreken zelfs de schrijfstijl, hoe de zinnen opgebouwd zijn,..... Voor mij is dat dus allemaal niet weggelegd. Ik lees een verhaal, boek,.... En het lijkt me een goed verhaal of een slecht verhaal, het blijft me bij of het blijft me niet bij, het is interessant of niet interessant, de personages spreken me aan of spreken me niet aan,......

Ja Inge dat heb ik ook.

Ik zie nog wel of een verhaal kort of breedsprakerig is maar voor de rest...

Ik kan ook niet met potlood in de hand een boek lezen om mooie fragmenten of belangrijke stukken aan te strepen. Dan kan ik niet meer opgaan in het verhaal. Sommigen kunnen een prachtige analyse geven dat kan ik dus niet. Heel misschien als ik een boek voor de tweede keer zou lezen maar dan moet ik echt analysegericht lezen en dan nog... lukt het me waarschijnlijk niet.

Bernadet

Wow!! Een rasechte filosoof..

Ik ben afstandelijk, laat het achterste van mijn tong niet zien..en dat heb ik dus ook met boeken. Voor me zien wat er geschreven wordt? Dan is dat een schrijver die me pakt! (Clive Barker dus bijvoorbeeld)

Maar de meeste schrijvers lukt dat niet.

Marjo

vroeger lukte dat wel , nu niet meer. Vroeger kon ik me feilloos in een boek inleven. Leefde helemaal mee, vooral emotioneel. Zat soms uren te snikken omdat er iets vreselijks gebeurd was. Zo ben ik dagen ziek geweest na het lezen van "vogels voor de kat" van jesse marijn. Het boek ging over ee narm vlaams boerengezin die door de opkomst van de industrie in de stad gaat gaan wonen. Je kent het soort boeken wel, armoe,onbegrip, onmacht,.......Toen het jongste doctertje haar arm verloor tussen de weefgetouwen heb ik uren geweend. Ik was er totaal ondersteboven van.

Nu heb ik daar veel minder last van. Door problemen in mijn jeugd enz. heb ik geleerd zo niet meer met mijn gevoelens bloot te lopen, van afstand te bewaren. Maar sindsdien ga ik ook niet meer zo diep in boeken.

Ik blijf bij het lezen van boeken dus ook meer op afstand en het moet al een zéér goed boek zijn om dat te veranderen.

Ik heb onlangs nog eens vogels voor de kat gelezen en weet zelfs niet wat me toen zo aantrok in het boek. Het is een boek zoals er tientallen zijn over de industriele revolutie in vlaanderen.

groetjes Inge

Gerdientje van W G van der Hulst heb ik vroeger ook met een dikke keel gelezen. Hetzelfde principe, armoede, onrecht, ziekte, héél zielig allemaal. Later nog eens gelezen en dat was toch wel weer bijzonder maar meer omdat ik mij het gevoel erbij herinnerde dan dat ik het weer ervaarde (ervoer?).

Huis der nevelen van Axelsson was een boek wat me ook behoorlijk aangreep en Het meisje dat teveel van lucifers hield, Wilde Zwanen, Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht. Dat zijn de eerste boeken die me te binnen schieten waar ik toch wel aangedaan door was..

Bernadet

Als ik zo de verhalen hier lees, dan hou ik toch wat meer afstand van het boek denk ik. Ik heb tot nu toe maar bij 2 boeken gehad, dat ik ze even moest laten bezinken en niet gelijk aan een ander boek kon begonnen.

Ik heb eigenlijk nog nooit meegemaakt dat ik moest huilen van een boek.

Bianca

Huilen is ook een groot woord maar bovenstaande boeken hielden me toch wel een tijd bezig.

Wilde Zwanen vanwege de waanzin van het regime in China.

Huis der nevelen omdat de hoofpersoon om zichzelf te redden een kind achterlaat waardoor het kind het zo goed als zeker niet overleeft. Heel beklemmend geschreven ook

Het wonderbaarlijke voorval van de hond in de nacht omdat heel goed de gedachtenwereld van iemand met het syndroom van aspergerer (vorm van autisme) wordt weergegeven.

En Het meisje dat teveel van lucifers hield omdat die vader zijn kinderen geestelijk mishandelde. Dat soort boeken moet ik inderdaad even laten bezinken en over na denken..

Bernadet