Samenvatting: De nadagen van het victoriaanse Engeland en de eerste onzekere jaren na het einde van de oorlog vormen de achtergrond van de vierdelige 'Cazalet-kronieken' van Elizabeth Jane Howard, die de periode 1937-1947 omspannen. Deel 1, 'Lichte jaren', begint eind jaren dertig, in de laatste gouden jaren voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. In de zomermaanden komen drie generaties van de familie Cazalet bij elkaar op hun familielandgoed vlak buiten Londen. Ze vullen hun dagen met kinderspelletjes in het bos, picknicken op het strand, gin-tonics in de tuin, feestmalen in de eetkamer. Het is een zonovergoten, onbekommerde tijd - maar onder de idyllische oppervlakte broeien er affaires en gefnuikte ambities; en de oorlog werpt zijn schaduw vooruit. 'Lichte Jaren': voor de liefhebbers van 'Downton Abbey'.
Een boek om je lekker in weg te laten zakken. Het leven van een grote familie en hun personeel, ieder met zijn eigen sores. Het boek bestaat uit korte hoofdstukjes, waarin het perspectief steeds wisselt, waardoor het verhaal maar langzaam verder gaat. Gaandeweg worden de personages verder uitgewerkt. Het is knap hoe de auteur al die volwassenen en kinderen (een stuk of 20) karaktervast weet te houden. De kinderen praten wel erg volwassen voor hun leeftijd, maar dat neem je gewoon voor lief. Na een paar honderd pagina's schrik je wakker als er zich dan toch een paar serieuze ontwikkelingen voordoen.
In het begin dacht ik: Dit wordt niets bijzonders, het kabbelt, er gebeurt weinig, al zijn de gedetailleerde beschrijvingen van maaltijden, kleding, woningen etc. boeiend genoeg, maar aan het eind ben ik toch zo verslaafd aan de familie Cazalet, dat ik het volgende deel al bij de bieb gereserveerd heb. Inderdaad, net Downton Abbey....