Bana Alabed - Hallo wereld

Het is moeilijk om het droog te houden als je dit hartverscheurende verhaal leest. Het is nog maar zo pas geleden gebeurd. En gebeurt nog steeds.

Lees meer: www.leestafel.info/archief/romans-volwas...-alabed-hallo-wereld

-

Een mooi maar heftig verhaal. Ik hoop zo dat er snel een eind aan deze vreselijke oorlog komt. Mijn Syrische buren hebben ook een bombardement meegemaakt. Toen de buurman me een röntgenfoto van de verbrijzelde (en met pinnen vastgezette) bekken van zijn zesjarige dochter liet zien, brak mijn hart. En wat ben ik blij dat hetzelfde dochtertje nu veilig in Nederland woont en na een operatie heerlijk met de buurkinderen buiten speelt. Elk mens, en vooral elk kind, zou zich veilig moeten kunnen voelen. Oorlog is iets verschrikkelijks.

Helaas zijn degenen die die oorlogen voeren niet degenen met een hart.

Dat is helemaal waar en het is en blijft iets wat ik maar niet kan en wil begrijpen.

Ik weet niet of de mensen die oorlog voeren geen hart hebben. Dat vind ik wat al te gemakkelijk gedacht.

In de eerste plaats zijn er diverse redenen om oorlog te voeren. Een oorlog kan een vrijheidsstrijd zijn, waarmee men dus opkomt voor de belangen van de eigen onderdrukte groep, waarvoor men dus wel degelijk hart heeft. Men kan oorlog voeren, omdat men zich bedreigd voelt door de leden van een andere groep, ook dan ligt het hart bij de eigen groep.

En dan is er natuurlijk nog de oorlog waar men in wordt gesleept, omdat een andere groep een oorlog begint. Dan wordt er mogelijk ingegrepen, juist omdat men de oorlog met de onschuldige slachtoffers wil beëindigen. Ook in dit geval kun je dus moeilijk zeggen dat de oorlogvoerende partij geen hart heeft.

Dit zijn uiteindelijk allemaal zaken die ook in de oorlog in Syrië een rol spelen.

Als het gaat over burgers die het slachtoffer zijn dan blijf ik toch spreken over harteloos. Laat die mensen er buiten als je zo nodig iets moet uitvechten!