Tim van der Veer - De Wetenschap van Tara (debuut)

Dank je wel, Willeke! Ik wacht wel tot de bieb hem heeft. Anders wordt het misschien een beetje duur, dat heen en weer sturen. Ik zie nu dat ik het daar ook als e-book kan lenen! Mijn e-book voorraad raakt wat uitgeput, dus het komt binnenkort aan de beurt.

Ik zit ontzettend te genieten van dit boek! Wat een heerlijk figuur die Nils. Als hij het een beetje moeilijk krijgt, schieten hem onmiddellijk wetenschappelijke weetjes te binnen. Wat er biologisch in je lichaam gebeurt als je verliefd bent, als je lacht, als je gestrest raakt. En wat een subtiele humor! En de auteur wéét ook zoveel of heeft gedegen onderzoek gedaan. De dingen die ik zelf ook wist kloppen in elk geval, dus voor de rest vertrouw ik erop dat dat ook juist is. Hij lijkt me een perfectionist. Nou maar hopen dat het tot het eind zo blijft!

Overigens komt de zandraket hier en daar nog wel tevoorschijn, b.v. als Nils zijn werk probeert uit te leggen. Ik kan je wel vertellen dat het Engelse boek dat ik over de groei van de zandraket heb gelezen een stuk begrijpelijker was, dan de alinea in het Nederlands, die Nils er aan wijdt.

O wat goed dat je het zo goed vindt Berdine, ik was er ook erg enthousiast over.

O en een foutje in mijn recensie dus, ik denk dat ik bedoelde dat je na zo'n eerste zin, die ik ook nog eens citeerde, niet moet verwachten dat het dáár vooral over gaat. Maar ja, dan had ik dat zó op moeten schrijven natuurlijk.

E

O maar dat bedoel ik ook niet Willeke. Het gaat niet om het plantje. Het plantje (zijn werk) komt gewoon af en toe even ter sprake. Ik begreep van jou - hier op het forum - dat het verder helemaal niet meer genoemd werd. (Mij valt het extra op, vanwege dat eerdere boek, dus b.v. het noemen van fruitvliegjes valt ook onder het hoofdstuk "zandraket")! Er mankeert niets aan je recensie.

Die arme Nils komt helemaal niet los van zijn werk. Daar heeft ie lekker houvast aan. Gevoelens zijn eng en schieten alle kanten op, maar de wetenschap, dat zijn feiten, stevige vaste begrippen en reacties. Als ik jouw recensie goed begrijp durft ie aan het eind los te laten.

Zo ervaarde ik het, ook geholpen door omstandigheden in Nederland trouwens.

Of jij dat loslaten ook zo leest.

Erg mooi boek. Ik ben het met je eens Willeke. Ik vond dat associëren van Nils heel grappig. Hij ziet wat, hij hoort wat en hup hij weet de wetenschappelijke details op te hoesten. Iemand bloost? Er schieten hem onmiddellijk de biologische processen in het lichaam te binnen. Maar ook zijn reis is een soort associëren. Iedereen die hij ontmoet weet waar Slavko daarvóór is geweest, zodat hij zijn reis kan vervolgen.

Al dat Servisch in de gesprekken, de namen van straten, instituten of organisaties voegt ook veel toe aan de kleur van het verhaal. Ik denk dat het vleugje magie (Slavko die honderduit praat) jou wel plezier deed.

Volgens mij was het Slavko's bedoeling dat Nils zich los zou weken van zijn eigen veilige grenzen en wetten en zou "weten" dat er ook een andere manier van leven mogelijk is.