Joseph Pearce - Voet bij stuk

Dat is nog zacht uitgedrukt. Ik vond juist dat het het verhaal geen goed deed. Voorheen was het een persiflage, die de knelpunten van auteurs/uitgevers/lezers blootlegde. Humor met een serieuze ondertoon. Op het eind was het een klucht, die al het voorgaande als flauwekul onderuit haalde.

Ik ga even door onder de verklapper. (mensen die het boek nog willen lezen, kunnen hier stoppen)

V

E

R

K

L

A

P

P

E

R

Ja maar dat was juist 'de grap' vond ik. Emma deed alsof ze zulke hoogstaande principes had, hoewel het gedoe rond de geniale schrijver natuurlijk ook bedenkelijk was, maar ze keek in feite alles af van Barbara. Zij voelde zich enorm gepasseerd door de aanstelling van Barbara, zij was toch de spil waar alles om draaide en dan neemt die directeur zomaar iemand aan als zijn vervanger! Erger had je haar niet kunnen kwetsen. Onder het mom van principes nam zij op haar manier wraak. Maar het ging helemaal niet om literaire principes maar om persoonlijke wraak! Ze voelde zich enorm te kakken gezet door haar baas (en Barbara).

En het is natuurlijk ook zo dat dankzij de 'principiele' Emma de schrijver alles in het verhaal kwijt kon en zo kon hij de gang van zaken bij de uitgeverijen van alle kanten belichten en aan de kaak stellen. Uiteindelijk blijft van al die principes weinig over en blijkt zelfs de meest principiële niet bestand tegen de druk van de commercie ofwel het grote geld.

Ik vond de draai aan het eind helemaal geen klucht, eerder triest, het geeft de teloorgang van de de literatuur aan.

Dettie

Ik kreeg bijna het gevoel dat Barbara de plaats van Emma in had genomen en dat ze met de woorden die Emma gebruikte om haar waardering voor literatuur te beschrijven, nu thrillers verdedigde. Overigens vond ik de hoogdravendheid van Emma aan het begin ook wel wat overdreven, alsof je voor goede literatuur geen goed verhaal nodig hebt, dat je ook met plezier kunt lezen, alsof lezen alleen maar werken moet zijn.

Er staat hier een zeer uitgebreide recensie over dit boek (jammer dat er een enorme verklapper in staat)

www.knack.be/nieuws/boeken/joseph-pearce...e-review-562643.html

Dettie

Jij bedoelt Stijn Sterk met de enorme verklapper?

Overigens ben ik het niet eens met jouw verklaring voor het eind. Als het zo zou zijn, dan was Emma toch niet met de twee anderen naar de rand gelopen en de rest die erop volgt (om maar even géén verklapper te gebruiken)? Hoe dat op dat moment verder ging was puur toeval.

Daarnaast bedoelde ik ook de allerlaatste regels van het boek. Over dat Duitse telefoontje. Er waren in feite twéé ongeloofwaardige eindes in dit boek.