Joseph Pearce - Voet bij stuk

Samenvatting: Feest bij Opperman & Winterberg, topuitgevers van literatuur: Emma Kranenburg, secretaresse en manusje-van-alles, heeft beslag gelegd op een manuscript dat de wereld van het boek op haar grondvesten zal doen trillen. Dan slaat het noodlot toe. De uitgever overlijdt, de nieuwe baas heeft een totaal andere visie op de toekomst. Bovendien bewaart het pas ontdekte meesterwerk een groot geheim. Wanneer Emma het ook nog met de auteur aan de stok krijgt, beseft ze dat ze met de ernstigste crisis uit de geschiedenis van de uitgeverij wordt geconfronteerd. Drastische maatregelen dringen zich op.

In deze satire richt Joseph Pearce zijn pijlen op al wie beweert de letteren een warm hart toe te dragen. Waarom spelen bedrijfsmanagers voor uitgever? Wat zijn de gevolgen van een hype? Zien lezers het onderscheid tussen kwaliteit en knoeiwerk? Is er wel een winnaar in de oorlog tussen commerciële belangen en de hooggestemde idealen van de letterarbeider?

Satire over de uitgeverswereld. Aanvankelijk lijkt het alsof de auteur zichzelf rekent tot de auteurs van een topuitgeverij, zo een als Opperman & Winterberg, maar dan vind je toch een paar fikse taalfouten, die over het hoofd zijn gezien, dus helaas...

Soms humoristisch, soms erg voorspelbaar. Af en toe zeer onwaarschijnlijk, onlogisch of te gemakkelijk. Het einde is erg jammer. Voor ons lezers, bedoel ik. Al met al lichtvoetig vermaak met veel herkenbare namen en factoren. Ik heb me best geamuseerd met dit boek!

Nou ik ben benieuwd, ik moet er nog in beginnen.

Dettie

Ik schiet er aardig in op en ik moet zeggen dat het soms inderdaad wel erg over de top is, tot het punt dat het ongeloofwaardig wordt. Probleem is soms dat ik de neiging krijg me af te vragen welke auteur, of welke uitgeverij er bedoeld wordt. De IJverige Mier moet natuurlijk wel De Bezige Bij zijn, maar De Rode Maan?

Het is inderdaad amusant, maar mag ik zeggen dat het niet bijzonder mooi geschreven is? Na het lezen van 2 boeken van Toon Tellegen valt dat me toch wel een beetje op.

Ja dat vroeg ik me ook af Renate. Maar misschien staat niet élke naam voor iets of iemand.

Ik moet zeggen dat de satire in het boek de subtiliteit van een stoomwals heeft. Soms is het behoorlijk ver gezocht en ik heb zelden een ongeloofwaardiger einde gelezen.

Jullie maken me helemaal nieuwsgierig....

Dettie