Rogier Vogelenzang - Aantekeningen van een hulpweigeraar

Als je het over dit bepaalde geval hebt: die man was psychotisch, maar wist dat wonderwel te verbergen.Eenzaam was hij niet. Hij had zijn vrouw.

Zich verwaarlozen deed hij op het laatst wel, maar hij zag daar geen probleem in. Als je zelf geen last hebt van al die muizen of van het feit dat je koelkast kapot is, tja..

Grappig: net een boek uit van een huisarts. Het lijkt me een interessant boek. Ik heb het op mijn lijst gezet, maar het is een beetje te dik om even "tussendoor" te lezen. Mijn streven is eerst de bulk gekregen boeken te verslinden.

Ha, nou als dat mijn streven nu eens kon zijn, met oogkleppen op voor wat er allemaal nieuw is...

Maar op het moment dat de vrouw dood is, heeft hij haar niet meer, al is haar lichaam in huis aanwezig.

Doet ergens ook een beetje denken aan een boek van Nicci French, met Frieda Klein.

Het probleem met psychoses is vaak dat de patiënt dat zelf helemaal niet merkt.

Dat boek zegt me niets, al kan ik het best gelezen hebben. De man in dit boek ontkent dat zijn vrouw dood is, vooral tegenover zichzelf.

Ik geloof dat ik het boek besproken heb.

Ja, dat de man ontkent dat z'n vrouw dood is, weet ik, maar ook al ziet hij zichzelf daardoor misschien niet als eenzaam, hij is het op dat moment in zekere zin wel.