Dimitri Verhulst - Spoo pee doo

Zijn taal blijft prachtig, erg bloemrijk. Maar ja, dat kan dus ook zo zijn hebben als je grof bent.

De hoofdpersoon zet de bloemetjes uitgebreid buiten terwijl het nieuws bij hem binnenkomt. Ik dacht er toch uit te begrijpen dat hij vond dat terroristen niet mogen winnen: als hij een feestje wil bouwen, zal hij zich niet laten tegenhouden door een stelletje kl..

Dat Verhulst dat ook anders had kunnen duidelijk maken, tja, dat denk ik wel. Maar als je weet hoe zijn jeugd was, weet je ook dat een verhaal als dit hem op het lijf geschreven is.

O..., nu weet ik weer waarom ik het boek niet heb gedownload. Ik trof het papieren boek laatst in de boekenkast van de AH. Ik waag een voorzichtige poging maar waarschijnlijk gaat het deze week nog terug naar de AH.

Nou, ik vond het niet zo grof als Godverdomse dagen, wel erg platvloers. Ik heb het wel uitgelezen, het is niet zo dik. Het verhaal is ook maar dun en erg veel aandacht wordt er niet besteed aan die aanslag. Ik bedoel: het verhaal is niet bepaald een aanklacht tegen aanslagen en de manier waarop we ons ertegen verzetten. Het is slechts een bijkomstigheid, een excuus om maar door te zuipen.

In elk geval hoefde het niet in mijn boekenkast en bij de AH nam een andere boekenzoeker het enthousiast van me over...

Ha nou, dan weet ik dat ik het zeker niet hoef te lezen. In sommige boeken zet hij mensen prachtig neer met al hun voors en tegens, maar ik heb een erge hekel aan platvloersheid. Dat haalt alles naar beneden. Daarom vind ik Brusselmans ook niet altijd goed. De ene keer schrijft hij een goed verhaal de andere keer is het alleen maar knokken, motor rijden en zuipen.

Dettie