Hanya Yanagihara - Een klein leven

Ja zéér interessant. Ik had de Groene Amsterdammer eigenlijk nog nooit gelezen, maar was positief verrast.

En stukken die je aan het denken zetten, zoals deze recensie, omdat de auteur een andere mening hebt dan jij, zijn altijd een goede zaak.

Nou Willeke, het boek kwam gewoon op mijn pad. Ik krijg elke week een aanbieding van onze Libris-boekhandel, een e-book voor 5 euro. (Ik weet niet of alle Libris-boekhandels dat doen...) Een paar weken terug was het dit boek. Ja, dat laat ik dan niet aan mijn neus voorbijgaan!

Ik heb het in anderhalve week uitgelezen Renate. Voor deze "pil" hoef je niet bang te zijn.

Ik kan alleen maar herhalen wat Willeke in haar mooie verslag al zegt: Het is een soepel geschreven verhaal over vier vrienden, waarvan er één een geheimzinnig verleden heeft, waar hij niet over wil praten. Stukje bij beetje kom je dat te weten en het is te gruwelijk voor woorden. Alle karakters worden grondig uitgediept en hoewel het verhaal daardoor traag vordert, leest het als een trein. Yanagihara verlegt het perspectief van de ene naar de andere hoofdpersoon, maar uiteindelijk besteedt ze steeds meer aandacht aan Jude. Ze meandert door de tijd, grijpt soms een paar jaar terug en dan weer verder terug naar Jude's eerste jaren. Die afwisseling is prettig. Het verhaal van Jude is onvoorstelbaar en lezers die het meteen als een film voor zich zien moeten het maar niet lezen, maar het is zeer indrukwekkend.

O wat goed dat je op je pad kwam. En ook dat je het zo mooi vond. Hoewel ik helemaal wég was van dit boek ( ik denk er nog steeds regelmatig aan) durfde ik het niet aan iedereen aan te bevelen omdat het zo heftig is.