Hanya Yanagihara - Een klein leven

Het leest als een trein, ik ben er echt doorheen gevlogen Renate. Alleen het begin moet even op gang komen, ook al omdat je dan nog echt aan het kennismaken ben met de personages.

Ik las er toevallig vandaag een stuk over in De Groene Amsterdammer.

O die kreeg ik ook bij mijn krant vandaag, ga ik nog even lezen.

Er stonden veel interessante stukken in.

Ja, de recensie over Arnon Grunberg vond ik ook erg boeiend.

Maar déze recensie ook. Een scherpe recensie, waarin hij zijn verwondering uitspreekt over de literaire lof en prijzen die dit boek ten deel vielen.

Hij vind de personages karikaturaal en de stijl slecht. Dat de lezers enthousiast zijn kan hij zich dan weer wel voorsteller. Hij zelf vond het als lezer goed en als recensent slecht.

Wat zou betekenen dat ik meer lezer dan recensent ben. Wat waarschijnlijk wel klopt.

Over een deel van zijn recensie loop ik nog te peinzen, maar mij verwondert het ten dele ook wel dat het boek zo'n groot publiek vindt, want het door zijn zware problematiek echt zware kost.

Ook het stuk over zelfmoord bij schrijvers was wel interessant.

Ik zie mezelf ook eerder als lezer. Daarom vraag ik me vaak af wat een echte recensent van een door mij besproken boek vindt.