Arjan Visser - God sta me bij want ik ben onschuldig

Juist. Ik begrijp dat het een beetje cryptisch is. Moet ik het veranderen?

Nee hoor, ik moet gewoon wat minder gehaast lezen.

Een lekker wervende nieuwsgierig makend recensie. Mijn interesses is gewekt.

Wat een heerlijk boek! Zoals de auteur, in plaats van het verhaal te schrijven dat hij van plan is, in zijn eigen familiegeschiedenis verzeild raakt. Zijn vrouw merkt fijntjes op: "Heb je eigenlijk wel in de gaten dat je zélf steeds meer een personage in dit boek aan het worden bent?"

Moeiteloos vervlecht Visser de zoektocht naar zijn vaders verleden met de verwikkelingen rond zijn zus en haar gezin. Hij voert gesprekken met zijn overleden vader, waar zijn moeder niet van opkijkt. Vader komt immers bij haar nogal eens ontbijten. Fantasie en werkelijkheid vloeien naadloos in elkaar over. Behalve zijn familie, neemt hij ook zichzelf onder de loep. En bovenal voel je zijn liefde voor zijn ouders, zijn broer en zussen, ondanks irritaties, geheimen en criminele activiteiten.

Grappig detail: zijn zus komt met haar man even terug naar Brabant voor het carnaval. Ze hebben een vriendengroepje met de naam Wanne kwats. Prachtig! Jammer dat half Nederland niet weet wat daar staat!

Misschien lezen wij dan weer over andere dingen heen.

Leuk dat jij deze dingen noemt. Bij het maken van het verslag waren er zoveel dingen die ik wilde noemen! Maar ja,.

berdine schreef : Ze hebben een vriendengroepje met de naam Wanne kwats. Prachtig! Jammer dat half Nederland niet weet wat daar staat!

Misschien kunt u die helft van Nederland, waar ik me maar even toe reken, een verklaring geven?