Achterflap:
Moebdi verlaat Nederland om in zijn geboortestreek op zoek te gaan naar een bruid. Hij is een goede partij en huwbare meisjes zijn er genoeg. Maar toch gaat op deze zoektocht alles mis wat mis kan gaan. Hoffelijkheid en fatsoen verliezen het altijd van zijn lust en droombeelden als Moebdi meisjes benadert. Niet alleen de vergeefse queeste naar de ware ontmoedigt hem, ook de hardheid en de lelijkheid van de stad stellen hem teleur. Hij vindt troost bij een ezel, met wie hij het liefst de bergen in trekt om een te zijn met de natuur. Toch geeft hij niet op. Ergens moeten het geluk en de liefde op hem wachten.
Het viel me tegen, dit boek. Erg veel foute woordcombinaties:
Mijn revue passeren; De golven sloegen
tegen de baai; Valkuilen
zetten, enz. Het verhaal gaat over een stereotype Marokkaan, die in Nederland de bloemetjes buiten zet en dan naar Marokko gaat om een maagdelijke bruid te zoeken. De jongeman voert geen klap uit en vindt ook geen bruid, aangezien hij alleen maar denkt in t.ietjes en k.onten. Daarnaast fantaseert hij over fantastisch mooie meisjes in paleizen in met goud bestikte gewaden en behangen met juwelen, een beetje de tegenhanger van de prins op het witte paard. Ik geloof niet dat een jongeman van 30 dat soort sprookjes droomt.
Wat wel heel goed is aan dit boek: hij beschrijft heel beeldend het dagelijkse leven in Marokko. De armoede, de vuiligheid op straat, de corruptie, de strijd om het bestaan. Ik ken Marokko niet, maar ik neem aan dat dat heel realistisch is.
Lees het oorspronkelijke artikel:
www.leestafel.info/archief/romans-volwas...akour-de-koning-komt