Fredrik Backman - Britt-Marie was hier

Doe ik ook niet. Het probleem is alleen dat m'n vader zich ook niets van mijn kritiek aantrekt en loopt te klagen als ik de dingen nog eens even afwas, voor ik ze gebruik.

Dan moet jij je ook niets van zijn kritiek aantrekken.

Veel leesplezier nog!

Doe ik ook niet, maar ik sta er niet bij te juichen om allerlei dingen schoon te maken die hij zelf beter af zou kunnen wassen. Of die z'n hulp vaker schoon zou moeten maken, zoals het toilet. Maar ja, die hulp heeft minder hersens dan mijn kat, volgens mij en ik krijg niet de indruk dat ze iets op eigen initiatief doet.

Maar wat ik begrijp uit Annemarie's recensie gaat het niet zozeer om al dat gepoets, wel om een eenzame vrouw en een stel kinderen die graag iemand willen hebben die hun leidt. Het is voor beide partijen mooi als dat tot samenwerking komt, dan hebben ze allemaal weer een doel voor ogen.

Het lijkt me een mooi hartverwarmend verhaal.

Dettie

Het is inderdaad hartverwarmend en net als bij Ove heb je weer een hoofdfiguur die aan het begin van het verhaal misschien niet al te sympathiek overkomt, maar waar je steeds meer sympathie voor krijgt, als je hem of haar beter leert kennen. Dan ontdek je dat de misschien wat minder aangename kantjes ook iets met het verleden te maken hebben.

Britt-Marie heeft het ook niet gemakkelijk gehad in haar jeugd, met een overleden zus, wier dood uiteindelijk het hele gezin heeft verwoest.

Ik schiet weer lekker op in het boek. De vergelijkingen van deze boeken met 'De honderjarige man...' blijf ik volkomen onterecht vinden. In de boeken van Fredrik Backman wisselen humor en tragiek elkaar af en zijn de personen en hun verleden geloofwaardig, iets wat bij 'De honderdjarige man...' absoluut niet het geval is.

M'n vader gaat het boek ook lezen.