Gabriel García Márquez - Honderd jaar eenzaamheid

Flaptekst: De fantastische familiekroniek Honderd jaar eenzaamheid is het meesterwerk van Gabriel García Márquez. Het is het exotische en tragische verhaal van de talrijke generaties Buendía's, die hun stad Macondo op het moeras veroverd hebben, ruim een eeuw voordat de stad haar apocalyptische einde vindt. Natuurrampen, exploitatie en meedogenloze oorlogen bepalen de geschiedenis van het geslacht Buendía, waarvan de stichter José Arcadio, een alles beproevende amateur-alchemist, onder andere bewijst dat de wereld rond is, een zinvolle, zij het late ontdekking.

Niet mijn "cup of tea". Het is een heel lang sprookje, met daarin heel veel sprookjesfiguren die allemaal dezelfde namen hebben. De schrijver weet ze netjes uit elkaar te houden, een hele prestatie; ik moest geregeld terug naar de stamboom. Ik miste mensen van vlees en bloed, met menselijke gevoelens en gedrag. Daardoor vond ik het erg saai. Maar ik heb het uitgelezen, wat ik dan weer van mezelf een hele prestatie vind!

Proficiat!!

Dank u.

Ken je ook het boekje De kolonel krijgt nooit post van Márquez berdine?

Zo niet dan denk ik dat dat je beter zal bevallen. Hoewel dat boekje soms ook vrij magisch is, is het denkelijk niet zo'n worsteling als 100 jaar eenzaamheid.

Of, om in Spaanse sferen te blijven, Los santos innocentes/De heilige dwazen (ook prachtig verfilmd) van Miguel Delibes ook een prachtige klassieker.

Dettie

Ja die kolonel heb ik destijds voor Spaans moeten lezen. Ik weet er niet veel meer van, maar het stond me niet zo tegen. Ook kroniek van een aangekondigde dood beviel beter.

Ooooh Berdine, mijn lievelingsboek allertijden en je vind het niet mooi ?????