Fleur Boose - De les (debuut)

Aha, bedankt voor de tip!

Jawel, die geaardheid is er. Hij geeft zelf toe dat hij die 'afwijking' heeft. Al vanaf dat hij met Ton in de zandbak zat. Maar of hij er ook echt kwalijke dingen mee gedaan heeft, dat wordt niet helemaal duidelijk. Hij is er wel op aangesproken, erger ook.

Moet ik een exemplaar hebben dat van jou kwam?

Ja volgens mij heb ik het boek naar je gestuurd, gelijk nadat ik het gelezen had, maar ik zal voor de

zekerheid straks nog even hier kijken.

Ik dacht dat zijn 'afwijking' zijn bevlogenheid was voor de teksten. Dat hij die schoonheid van de teksten met zijn klas wilde delen en dat de buitenwereld er iets anders van maakte. Alsof hij de leerlingen blootstelde/lastigviel met zijn geaardheid.

Dat juist die valse aantijgingen hem zo kapot hadden gemaakt.

Ik weet het niet zeker hoor.

Ook vreemd dat die Ton, de rector en oude schoolvriend, accepteerde dat hij daar kwam werken.

Weet jij waarom hij dat deed of werd dat niet goed duidelijk? (ik weet het niet meer)

Dettie

Bevlogenheid van een leraar, dat noem, jij een afwijking?

Ha, ha...dat bedoel je vast niet.

voor wie nog wil lezen: ik verklap een clou.

V

E

R

K

L

A

P

P

E

R

Maar volgens mij zit het zo: de man heeft een voorliefde voor mooie jonge jongens. Ik heb niet het idee dat hij daar ooit op een verkeerde manier mee bezig is geweest, maar dat krijgen we niet echt te horen, en dat doet er ook niet toe, want hij heeft wel affectie getoond voor een paar van die jongens en deze aanleg voor pedofiolie hoort nu eenmaal niet in onze maatschappij. Vandaar dat hij geschorst is. Nu is hij klassiek geschoold en in de oude teksten is de jongensliefde helemaal geen probleem, dus logisch dat hij zich daar in stort, dat die teksten hem aan staan en dat hij die wil delen.

Die Ton werd overruled door de anderen die in de benoemingscommissie zaten. Hij zelf wilde het niet en deed daarom zo akelig tegen de man.

Ah ja, volgens mij had de man inderdaad nooit iemand verkeerd aangeraakt maar het (voor)oordeel was er wel. Dat zat in mijn hoofd en hij wilde zo graag weer lesgeven... Had alles geestelijk voorbereid om het aan te kunnen... en dan is er die Ton die zo vreemd doet.

haha nee, ik schreef het verkeerd! Ik bedoelde niet dat zijn afwijking zijn bevlogenheid was, maar dat die bevlogenheid als afwijking werd gezien door de buitenwereld, gezien zijn voorliefde voor die specifieke teksten over jongensliefde.

Dettie

Ik denk niet dat het alleen het gedrag van Ton is die hem weer terugwerpt. Hij denkt een lange tijd dat Ton het echt te druk heeft, pas na een tijdje begint hij te vermoeden dat Ton hem gewoon niet wil zien.

Het zijn de kleine dingen: Ton dus, de reactie van zijn zus, die ene jongen in de klas, de buurman en zijn clubje, maar vooral ook zijn eigen reacties op de oude vertrouwde omgeving.

Ik heb het boek uit en vond het einde een beetje verwarrend. Ik begrijp wel een beetje wat er met Hubertus aan de hand is. Vermoedelijk is hij inderdaad beschuldigd van pedofiel gedrag, hoewel hij dat eerder plaatst in de Griekse traditie, waarin een oudere man als een soort mentor voor een jongere functioneert, een mentorschap dat lichamelijker was dan nu voor wenselijk wordt gehouden.

Hubertus betrekt inderdaad veel op zichzelf, maar dat heeft vermoedelijk ook met z'n achtergrond te maken, z'n schorsing en z'n straf. Dan is het misschien niet zo vreemd dat hij dingen anders interpreteert. Hij draagt een geheim bij zich en is dus altijd bang dat dit geheim uitlekt. Als er dan dus wat besmuikt gelachen wordt in het mannengroepje, is z'n eerste reactie dat z'n geheim uitgelekt is, terwijl het natuurlijk net zo goed iets anders kan zijn, zoals z'n antwoord op de quizvraag over Caesar.

Tijden veranderen en wat in het verleden als gebruikelijk werd gezien, is dat nu misschien niet altijd meer. Normen en waarden zijn niet in steen gehouwen.